Monthly Archives: Ιανουαρίου 2010

>Ίμια 2010 Το γκρίζο παραμένει…

>

Τα όσα συνέβησαν στα Ίμια τον Ιανουάριο του 1996, έχουν μείνει σαν μία κηλίδα στην ιστορία του τόπου μας. Είχαμε εισβολή επί ελληνικού εδάφους, ήταν η πρώτη φορά που κατεβάσαμε οι ίδιοι τις σημαίες μας, γιατί η τότε πολιτική ηγεσία δεν είχε το ηθικό ανάστημα να υπερασπιστεί την τιμή και την αξιοπρέπεια αυτού του τόπου. Τα γεγονότα γνωστά, η υπενθύμιση τους όμως μας γεμίζει ακόμα και σήμερα πόνο και οργή. Πόνο για τους τρεις αδικοχαμένους αξιωματικούς των ελικοπτέρων του Πολεμικού μας Ναυτικού. Πόνο για την αξιοπρέπεια του Έθνους μας, που χάθηκε μέσα σε μερικές ώρες, με έναν λαό και στρατό με σκυμμένο το κεφάλι στις απειλές των τούρκων. Οργή για την πολιτική ηγεσία της μειοδοσίας, της υποτέλειας και του συμβιβασμού. Οργή για το ότι δεν πολεμήσαμε, οργή για το ότι δεν κάναμε τίποτα, οργή για το ευχαριστώ στους αμερικανούς. Οργή για το ότι δεν υπερασπιστήκαμε τη σημαία μας, οργή για όλα όσα έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις στιγμές εκείνες.

Τις στιγμές που περιμέναμε πως οι αντιδράσεις μας απέναντι στους τούρκους θα ήταν αυτές που έπρεπε. Αντί για αυτά όμως, σκύψαμε το κεφάλι υποτασσόμενοι στην μιζέρια, στον ενδοτισμό και στην τουρκική επεκτατικότητα. Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ τις δηλώσεις Πάγκαλου για την σημαία μας που «αν αφήσουμε το κύμα θα την πάρει παραπέρα».
Τον Σημίτη που δεν καταδέχθηκε να ανέβει στο κέντρο επιχειρήσεων στο ΓΕΕΘΑ προκειμένου να συντονίσει από εκεί την κρίση, αλλά καθόταν σαν καρεκλοκένταυρος στο γραφείο του στην Βουλή και φερόταν με απαξιωτικό τρόπο στην στρατιωτική ηγεσία. Την μάταιη προσπάθεια των κυβερνώντων να εμφανίσουν τους νεκρούς αξιωματικούς του Πολεμικού μας Ναυτικού, ότι δήθεν είχαν προβλήματα, ότι πετούσαν κουρασμένοι, για να αποκρύψουν την πικρή αλήθεια, ότι δηλαδή το ελικόπτερο είχε καταρριφθεί.
Και βέβαια το πολιτικό κατεστημένο, απλά καλύφθηκε, πίσω από δήθεν αιτήματα για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, τα οποία ποτέ δεν υλοποιήθηκαν. Γιατί άραγε; Γιατί ενώ η Νέα Δημοκρατία μιλούσε για προδοσίες και τα στελέχη της τα έβαζαν με το ΠΑΣΟΚ και τον Σημίτη, δεν έκαναν μία διαμαρτυρία, δεν κατέβασαν τον κόσμο στο Σύνταγμα όπως έπρεπε, αλλά ουσιαστικά έδωσαν κάλυψη στο Σημίτη; Γιατί επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας, ο «δημοσιογράφος» που ύψωσε την τουρκική σημαία στα Ίμια, μπαινοβγαίνει στην χώρα μας, με VISA που του θεωρούμε εμείς; Και το κυριότερο όλων, γιατί ακόμα και σήμερα συντηρούν καθεστώς γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο μας; Γιατί αφήνουν ακόμα και σήμερα τους ψαράδες της Καλύμνου ανυπεράσπιστους στις τουρκικές ακταιωρούς;
Αντί να υπάρξει -για μία φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά- μία υπερήφανη στάση απέναντι στους τούρκους, οι οποίοι σε τελική φάση δεν είναι Ευρωπαίοι και εξαρτώνται από εμάς για ό,τι έχει να κάνει με την προσπάθεια τους να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση- εμείς το μόνο που δείχνουμε είναι ότι σκύβουμε το κεφάλι…
Έχουμε κουραστεί από αυτή την κατάσταση. Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ούτε την προδοσία. Και κυρίως δεν ξεχνάμε τους ηρωϊκούς νεκρούς μας Καραθανάση, Βλαχάκο και Γιαλοψό.


Ελεύθερος κόσμος

Advertisement

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Απίστευτα κηρύγματα τουρκισμού στη Θράκη με την πλήρη συνενοχή του τοπικού πολιτικού κόσμου!

>

Για την εκστρατεία εκτουρκισμού των Πομάκων της Θράκης από τους προξενικούς μηχανισμούς (όπως μεταξύ άλλων εκδηλώνεται και με την προκλητική οικειοποίηση των παραδοσιακών πομάκικων πανηγυριών), σας έχουμε βεβαίως μιλήσει και άλλες φορές. Προ ημερών μάλιστα σας δείξαμε και οπτικοακουστικά ντοκουμέντα από το πανηγύρι του Αλάντεπε στην ορεινή Ροδόπη, όπου παρίστανται συνεχώς ο νομάρχης Γιαννακίδης και άλλοι χριστιανοί πολιτικοί. Για να μην σχηματίσετε ωστόσο την εντύπωση ότι το πρόβλημα αρχίζει και τελειώνει εκεί, σήμερα η ιστοσελίδα μας σας παρουσιάζει κάποια πραγματικά απίστευτα ντοκουμέντα από το άλλο εκτουρκισμένο (πρώην) πομάκικο πανηγύρι, στην ορεινή τοποθεσία Χίλια του νομού Έβρου.

Σε μια άκρως νέο-οθωμανική ατμόσφαιρα (υπενθυμίζουμε άλλωστε ότι, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του διοργανωτή «Πολιτιστικού Συλλόγου Χίλια», στο εν λόγω πανηγύρι εορτάζεται η κατάκτηση της Θράκης από τους Τούρκους τον 14ο αι.), ανάμεσα σε γιγάντια πανό με φράσεις του Μουσταφά Κεμάλ και μέσα σε μόλις μισή ώρα (5/8/2007) βλέπουμε πράγματα εκπληκτικά.
Βλέπουμε τον (τότε) Τούρκο πρόξενο Ντεμιρέρ να αποκαλεί τους παρευρισκόμενους μουσουλμάνους «αγαπητούς ομογενείς» του ή να κάνει λόγο για την επί επτά αιώνες συνεχιζόμενη τουρκική παράδοση του πανηγυριού και τον εκπρόσωπο των «Τούρκων της Δυτικής Θράκης» στην Προύσα «αγά» Αλή Ομέρογλου να απευθύνει επίσημο χαιρετισμό! Βλέπουμε τους ψευτομουφτήδες Ξάνθης και Κομοτηνής Μέτε και Σερήφ να επιδίδονται σε ένα παραληρηματικό κήρυγμα τουρκισμού, με τον πρώτο να αποκαλεί το πανηγύρι τεκμήριο του μεγαλείου του τουρκικού έθνους που τιμά τα έθιμα και τις παραδόσεις του (!) και έτσι στέκεται πάντα όρθιο με δύναμη και αυτοσυνειδησία σε όλες τις βαλκανικές χώρες (όπως η Βουλγαρία και η…Δυτική Θράκη!) ή να διαμαρτύρεται για τα περιορισμένα δικαιώματα των «Τούρκων» της Θράκης, και τον δεύτερο να κάνει επίσης λόγο για τη μακραίωνη παράδοση των τουρκικών πανηγυριών και να επισημαίνει (πάλι καλά!) ότι οι «Τούρκοι» της Θράκης έχουν μεγαλύτερη ελευθερία σήμερα για να τιμήσουν τα…έθιμά τους απ’ ό,τι πριν 20 χρόνια!
Το χειρότερο ωστόσο δεν είναι αυτό! Το χειρότερο είναι ότι όλα αυτά διαδραματίζονται υπό τα πλήρως ήρεμα βλέμματα των ημετέρων τοπικών πολιτικών, που όχι μόνο παρίστανται («νομιμοποιώντας» δια της παρουσίας τους ως θεσμικούς παράγοντες στη Θράκη τον – άνευ ουδεμίας ουσιαστικά εξουσίας και αρμοδιότητας εκτός του διπλωματικού του οικήματος – Πρόξενο της Τουρκίας και τους προκλητικούς τουρκόφρονες που παριστάνουν τους…μουφτήδες), αλλά και υπερθεματίζουν ουσιαστικά με τις δικές τους ομιλίες. Μετά τον νομάρχη Ροδόπης Γιαννακίδη (που φυσικά δεν θα μπορούσε ούτε από εδώ να…λείπει), παίρνει τον λόγο ο νομάρχης Έβρου Ζαμπουνίδης και επιδίδεται σε…φιλοτουρκική πλειοδοσία, κατηγορώντας την κυβέρνηση της ΝΔ ότι δεν υλοποιεί τις υποσχέσεις της στη μειονότητα, σε πλήρη αντίθεση με την (προσκείμενη στο ΠΑΣΟΚ) Νομαρχία Έβρου, που ό,τι υποσχέθηκε, το πραγματοποίησε! Ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ (και πρώην υφυπουργός) Φωτιάδης αποκαλεί τον Πρόξενο «εξοχότατο» (ευτυχώς τουλάχιστον όχι…«πολυχρονεμένο»), επαναλαμβάνει τις…γνωστές κωμικές πομφόλυγες περί πολυπολιτισμικότητας και σεβασμού του διαφορετικού και χαιρετίζει τη συνεχιζόμενη παράδοση των…τοπικών εθίμων (περί Πομάκων φυσικά ούτε λόγος)! Αλλά βέβαια το πρόβλημα δεν αφορά μόνο στο ένα κόμμα, γιατί και ο βουλευτής της ΝΔ Δερμεντζόπουλος απευθύνει χαιρετισμό (μέσα στα ίδια σημειολογικά πλαίσια), ενώ τελικά σε προκλητικότερο όλων αναδεικνύεται ο πολιτικά ομόσταυλός του πολιτευτής Κελέτσης, ο οποίος κατακεραυνώνει τις ακραίες φωνές που αντιμάχονται τα συγκεκριμένα πανηγύρια και επιδίδεται σε…συγχαρητήρια προς τον Τούρκο Πρόξενο για τη στάση του, που προωθεί την ελληνοτουρκική φιλία! Το εμετικό γλείψιμο του εν λόγω πολιτευτή αναδεικνύει μάλιστα τον Ντεμιρέρ και τον «αγαπητό του συνάδελφο Αμέτ Ιλχάν» σε «μεγάλους παράγοντες», που περίπου πρέπει να τους…ακούμε για την ομαλότητα και τη σταθερότητα στην περιοχή, απομονώνοντας τις «παράλογες φωνές» των ακραίων κύκλων, οι οποίοι κάνουν λόγο περί κινδύνων!

Απέναντι βέβαια σε όλα αυτά (που επαναλαμβάνονται σταθερά στη Θράκη εδώ και πολλά χρόνια), είναι φανερό πως δεν υπάρχει τίποτα που εμείς θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ως σχόλιο. Ούτε για τους θρασύτατους πράκτορες της Άγκυρας που δρουν ανενόχλητοι, ούτε για τα κωμικά πρόσωπα, που μέσα στην ανίατη ελαφρότητα της ψηφοθηρικής τους εθελοδουλείας, παριστάνουν τους τοπικούς πολιτικούς μας ταγούς. Παρακολουθείστε μόνο τα παρακάτω βίντεο (από την ερασιτεχνική κάμερα του συνεργάτη μας Μ.Κ.) και συνειδητοποιείστε απλώς με ποιον ακριβώς τρόπο η Τουρκοκρατία στην περιοχή μας ουσιαστικά συνεχίζεται για έβδομο συνεχόμενο αιώνα…

proxeneio-stop

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Αγγλοαμερικανοί πράκτορες και οι μυστικές τους υπηρεσίες πίσω από το διπλό εμπρησμό της εβραϊκής συναγωγής στα Χανιά για δυσφήμιση της Ελλάδας

>

του Δαμιανού Βασιλειάδη* 
Μετά την αποκάλυψη ότι πίσω από το διπλό εμπρησμό της εβραϊκής συναγωγής στα Χανιά της Κρήτης κρύβονταν Αγγλοαμερικανοί πράκτορες και οι μυστικές τους υπηρεσίες (και δε γνωρίζουμε και ποιες άλλες), πρέπει να τεθεί το ερώτημα: Σε τι αποσκοπούν τέτοιες ενέργειες και άλλες που συμβαίνουν στην Μεγαλόνησο. Η άποψή μου είναι ότι όλες αυτές οι ενέργειες των «άσπονδων φίλων και συμμάχων μας» Αγγλοαμερικάνων και όχι μόνο, που έχουν άμεση σχέση με τα εθνικά μας θέματα, Κύπρο, Αιγαίο, Θράκη, Μακεδονία, ΄Ηπειρο αποσκοπούν στα ακόλουθα:

•Στη δυσφήμιση και κατατρομοκράτηση των Ελλήνων, τους οποίους θέλουν να παρουσιάσουν ως αντισημίτες, ξενόφοβους, ρατσιστές, σωβινιστές κ.λπ και λπ.
•Να επιστρατεύουν και τους απανταχού Εβραίους εναντίον μας, για να μας απομονώσουν ακόμη περισσότερο με στόχο να υλοποιήσουν τα άνομά τους σχέδια ενάντια στην πατρίδα μας.
Ο στόχος αυτός αποτελεί τον πιο θανάσιμο κίνδυνο, γιατί οι Εβραίοι αποτελούν καθοριστικό παράγοντα διαμόρφωσης της παγκόσμιας πολιτικής τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Αγγλία, αλλά και παντού ανά την υφήλιο.

Είναι γνωστό ότι το εβραϊκό λόμπυ επηρεάζει καθοριστικά την αμερικάνικη εξωτερική πολιτική, σε αντίθεση με το ελληνικό λόμπυ, το οποίο σχεδόν είναι ανύπαρκτο ή διασπασμένο και αναποτελεσματικό. Βέβαια σ’ αυτό φταίει και το ελληνικό κέντρο, με όλους τους υποτελείς πολιτικούς και τα νεοραγιάδικα κόμματα.
Αυτή η κατάσταση θα επιδεινωθεί. Αποχρώσεις ενδείξεις υπάρχουν ανά την Ελλάδα σχετικά και με την σιωνιστική προπαγάνδα, να μας παρουσιάσουν ως ανέκαθεν αντισημίτες, ενώ είμαστε ενάντια στη σιωνιστική πολιτική απέναντι στους Παλαιστίνιους και όχι γενικά και αόριστα εναντίων των Εβραίων.
Στον τομέα αυτόν ασφαλώς και παίζουν ρόλο και οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ, αλλά και τα καθοδηγούμενα πανεπιστήμια, που θα εκδώσουν διατριβές για την κακομεταχείριση των Εβραίων στην Ελλάδα, κυρίως Θεσσαλονίκη. (Σίγουρα θα’ ναι κάποιος Σόρος από πίσω). Πρέπει να περιμένουμε στο μέλλον τέτοιες και παρόμοιες προβοκάτσιες σαν αυτή της Κρήτης (βλ. την προβοκάτσια με την δήθεν βόμβα στο σπίτι του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη). ΄Εχω υπόψη μου διατριβή και μάλιστα ΄Ελληνα «επιστήμονα», που υπηρετεί δήθεν επιστημονικά τέτοιες σκοπιμότητες.
Εφιάλτες υπάρχουν πάντοτε. Η προπαγάνδα είναι πανούργα και παρουσιάζεται πάντοτε με το πιο αγνό πρόσωπο. Παράδειγμα οι Αγγλοαμερικάνοι. (Βλ. δηλώσεις του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ) κα οι «σύμμαχοί μας». Κατακρεούργησαν ολόκληρο λαό στο Ιράκ, εν ονόματι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της Δημοκρατίας. Το ίδιο στην πρώην Γιουγκοσλαβία και το ίδιο πράττουν στο Αφγανιστάν και όπου θέλουν να περάσουν τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα.
•Να μας μειώσουν και συντρίψουν το πατριωτικό φρόνημα, δημιουργώντας μας ενοχές και κόμπλεξ, – με το ζόρι -ως εθνοκεντρικούς, ξενοφοβικούς, ρατσιστές (βλ. τα βιβλία της κ. Θάλειας Δραγώνα και λοιπών εθνομηδενιστών και τον αφελληνισμό που επιχειρείται στην παιδεία. Πώς θα ενσωματωθούν οι μετανάστες σε μια αφελληνισμένη παιδεία;).
•Να περάσουν ευκολότερα το νομοσχέδιο για το μεταναστευτικό με τη μέθοδο του καρότου και του μαστιγίου. Του καρότου με την έννοια ότι εμείς είμαστε ανέκαθεν ένας φιλόξενος λαός, (βλ. ξένιος Δίας) και συγχρόνως του μαστιγίου (ιδεολογική τρομοκρατία) με την έννοια ότι είμαστε τάχα ξενόφοβοι και ρατσιστές. (Τι θα κάνουν όλοι αυτοί, αν δεν τους επαληθεύσουμε και αποδεχθούμε ότι δεν είμαστε ρατσιστές; Ας θυμηθούμε του Καβάφη; Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.)
•Τελικά να συντρίψουν οποιαδήποτε αντίσταση του ελληνικού λαού, διασπώντας την κοινωνική συνοχή και την εθνική ομοψυχία και μεταβάλλοντας τον σε ένα άβουλο και χειραγωγούμενο υποκείμενο στα γρανάζια της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης.
Και το τραγικό είναι ότι σε όλα αυτά τα εγκληματικά που λαμβάνουν χώρα εναντίον της πατρίδας μας συμμετέχουν και δυνάμεις από την άκρα δεξιά ως την άκρα αριστερά.
Εν κατακλείδι θα πρέπει να γνωρίζουν όλοι αυτοί που από ιδιοτέλεια, καιροσκοπισμό και ιδεολογική σύγχυση είναι ενάντια στην πατρίδα τους ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει τίποτε εναντίον οποιουδήποτε άλλου λαού, (ούτε του τούρκικου, ούτε του εβραϊκού, ούτε του σκοπιανού, ούτε του αγγλικού, ούτε του αμερικάνικου κ.λπ), παρά μόνον εναντίον των κυβερνήσεών τους που επιβουλεύονται την πατρίδα μας.


Αθήνα, 23.1.2009
* Ο Δαμιανός Βασιλειάδης είναι εκπαιδευτικός
berlin-athen

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Επέστρεψε από την Αϊτή η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης

>

Στη Θεσσαλονίκη έφτασαν τα μεσάνυχτα τα 12 μέλη της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, που συμετείχαν στις επιχειρήσεις απεγκλωβισμού και ανθρωπιστικής βοήθειας στην κατεστραμμένη από το σεισμό Αϊτή. Στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν σήμερα το πρωί, οι Έλληνες διασώστες αναφέρθηκαν στον απεγκλωβισμό ενός 24χρονου από τα συντρίμμια κτηρίου στο Πορτ Ο Πρένς, στις 24 Ιανουαρίου.
Τα μέλη της Ομάδας Διάσωσης, σε συνεργασία με Γάλλους συναδέλφους τους, κατάφεραν να απεγκλωβίσουν τον νεαρό, κόβοντας σίδερα και σκάβοντας το μπετόν, κάτω από το οποίο είχε θαφτεί ζωντανός. Ο Αϊτινός μεταφέρθηκε στο γαλλικό νοσοκομείο της πόλης, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες. «Μας είπαν ότι φοράει το καπέλο της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, που του χαρίσαμε και δεν θέλει να το βγάλει», δήλωσε ο υπεύθυνος συντονισμού του κλιμακίου, Ζήσης Κουσαξίδης.

«Επικρατεί παντού ανασφάλεια, δεν υπάρχουν υποδομές, παντού σημειώνονται διενέξεις για φαγητό, για εφόδια, για το μοίρασμα της βοήθειας», τόνισε από την πλευρά του ο αρχηγός της αποστολής Απόστολος Δέδας, περιγράφοντας την εφιαλτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα.
Οι Έλληνες διασώστες διέμειναν στο αεροδρόμιο, στον καταυλισμό των Ηνωμένων Εθνών, μαζί με άλλες ανθρωπιστικές αποστολές. Η επικοινωνία μεταξύ τους γινόταν με ραδιοασυρμάτους και με δορυφορικό τηλέφωνο, με το οποίο επικοινωνούσαν με το γραφείο τους στη Θεσσαλονίκη, που λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο.
Η συμπαράσταση της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης δεν εξαντλείται σε αυτή την αποστολή. Ήδη έχει συγκεντρώσει και σκοπεύει να αποστείλει και ανθρωπιστική βοήθεια στο Πόρτ Ο Πρένς, ενώ σε συνεργασία με άλλους φορείς και ιδιώτες, προωθεί την ανέγερση ενός ορφανοτροφείου στην περιοχή και την ανάληψη ανθρωπιστικών δράσεων με τη συμμετοχή της, ώστε να παρασχεθεί ασφάλεια και ψυχολογική υποστήριξη στα παιδιά, που έμειναν ορφανά.

Ελευθεροτυπία

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Στρατιωτικό εξοπλισμό αξίας 1,3 δισ. ευρώ αγόρασε από τη Ρωσία η Λιβύη

>

Η Λιβύη υπέγραψε συμβόλαιο ύψους 1,3 δισεκατομμυρίων ευρώ για την αγορά όπλων από τη Ρωσία, ανακοίνωσε το Σάββατο ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν, όπως μετέδωσαν τα ρώσικα πρακτορεία Ria Novosti και Interfax. «Χθες (Παρασκευή) υπογράφηκε ένα συμβόλαιο ύψους 1,3 δισεκατομμυρίων ευρώ. Δεν πρόκειται για πυροβόλα όπλα» δήλωσε ο Πούτιν.
Στην αρχή της εβδομάδας Ρώσοι αξιωματούχοι είχαν δηλώσει ότι γίνονται διαπραγματεύσεις στη Μόσχα με τον Λίβυο υπουργό Αμυνας Γιούνες Ζάμπερ για την πώληση ρωσικών όπλων. Ο Πούτιν όμως δεν διευκρίνισε τι τύπου όπλα και στρατιωτικός εξοπλισμός πωλήθηκαν στην Λιβύη. Ρωσική διπλωματική πηγή είχε επισημάνει την Τρίτη στο πρακτορείο Interfax ότι η Λιβύη ήθελε να αποκτήσει 20 πολεμικά αεροσκάφη, το λιγότερο δύο αντιαεροπορικά συστήματα S-300, άρματα μάχης T-90C και άλλον εξοπλισμό.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Οι περιουσίες της Ελληνικής Εθνικής μειονότητας στην Αλβανία συνεχίζουν να αποτελούν καθημερινό στόχο καταπατητών

>

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Ο πόλεμος της Τουρκίας εναντίον της πολιτισμικής παράδοσης της Κύπρου

>

Λίγο μετά τη τουρκική εισβολή στη Κύπρο το 1974, η οροφή του ιερού ναού του Αγίου Ανδρόνικου κατέρρευσε. Κανένας δεν μάζεψε τα χαλάσματα τα οποία και συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι σήμερα, καλυμμένα πλέον από διάφορες πρασινάδες. Στέκομαι λοιπόν επάνω σε αυτά, και παρατηρώ τους τοίχους, που ήταν κάποτε διάσημοι για τη ζωγραφική τους, να είναι σήμερα ασβεστωμένοι και γεμάτοι από γκράφιτι. Σε μερικά σημεία ακόμη διακρίνονται κάποιες ζωγραφιστές φιγούρες, όπως των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, με τα πρόσωπά τους σκαλισμένα, και τα κορμιά τους γεμάτα από τα σημάδια που άφησαν οι σφαίρες. Το ναό αυτό τον ανακάλυψα κοντά στο σημείο διέλευσης του Αγίου Δημητρίου στη πράσινη γραμμή που χωρίζει τη Κύπρο σε δύο τελείως διαφορετικά μεταξύ τους μέρη: την ελεύθερη περιοχή της νήσου, και το υπόλοιπο 1/3 του κάποτε ανεξάρτητου κράτους, που οι Τούρκοι κατέλαβαν το 1974. Από τότε, η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει παρανόμως τη περιοχή, μετατρέποντάς την σε ένα αποσχιστικό κράτος, που αποκαλείται Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου (TRNC) , και που μόνο η ίδια η Τουρκία αναγνωρίζει.

Οι χορταριασμένοι ναοί, είναι συνηθισμένο θέαμα εδώ. Όπως παρατηρεί ο δημοσιογράφος Michael Jansen, η βόρεια Κύπρος, γεμάτη από 12.000 ιστορίας ως σταυροδρόμι της Μεσογείου, σήμερα μοιάζει με «πολιτισμική έρημο».
Στη διάρκεια, και λίγο μετά την εισβολή, όλα τα μουσεία και οι ιδιωτικές συλλογές που βρίσκονταν στη βόρεια πλευρά του νησιού λεηλατήθηκαν. Τα διάφορα καλλιτεχνήματα κάηκαν, κλάπηκαν ή εξήχθησαν παρανόμως από τη χώρα. 21 αρχαιολογικοί τόποι κατελήφθησαν, μαζί με περισσότερα από εκατό σημεία όπου διεξάγονταν ανασκαφές, 4 κάστρα, και περισσότεροι από 500 ναοί, μοναστήρια και εκκλησίες, πολλά εξ αυτών από την βυζαντινή εποχή (4ος -15ος αιώνας). Από αυτούς τους ναούς αφαιρέθηκαν σημαντικές εικόνες, μωσαϊκά, ψηφιδωτά, ξυλόγλυπτα, Βίβλοι, ασημένια και χρυσά σκεύη, και άλλα πολλά. Υπολογίζεται, πως τουλάχιστον 16.000 εικόνες έχουν χαθεί. Μέσα από τα διεθνή δικαστήρια, τόσο η κυβέρνηση της Κύπρου όσο και η Εκκλησία της, προσπαθούν εδώ και χρόνια να επαναπατρίσουν, με κάποιες μεγάλες επιτυχίες, μερικά από αυτά τα αριστουργήματα. Όμως η λίστα των κατεστραμμένων αντικειμένων αλλά και τοποθεσιών, όλο και μεγαλώνει. Όσο συνεχίζεται η κατοχή, τόσο αυξάνεται και η καταστροφή, είτε από αμέλεια, είτε από πρόθεση, είτε από έλλειψη πόρων. Πολλά από αυτά που καταστράφηκαν στο βορρά δεν είναι επισκέψιμα, καθώς βρίσκονται ήδη σε άλλες χώρες, ή καταστράφηκαν τελείως, όμως τουλάχιστον προς το παρόν, 500 περίπου θρησκευτικά χτίσματα συνεχίζουν να στέκονται όρθια. Παραμένουν σαν μάρτυρες ενός παρελθόντος που φθίνει, καθώς ένας νέος τουρκικός πολιτισμός αρχίζει να αναπτύσσεται δυναμικά. Η άνοδος αυτού του νέου πολιτισμού, επικουρείται και από την εισροή Τούρκων εποίκων, που σήμερα είναι διπλάσιοι σε αριθμούς από τους γηγενείς τουρκοκυπρίους. Αυτή η πολιτισμική μετατόπιση είναι εμφανής ακόμη και στα καφενεία, όπου προτιμάται το μαύρο τσάι σε φλιτζάνια με σχήμα τουλίπας, όπως ακριβώς αυτό που σερβίρεται και στη Κωνσταντινούπολη. Τα τοπωνύμια είναι πλέον τούρκικα, και οι σημαίες των δυο χωρών βρίσκονται παντού, από τα βουνά ως τα πίσω τζάμια των φορτηγών. Μια ακόμη ένδειξη αυτής της μετατόπισης φαίνεται καθαρά στους ναούς, που μαζί με τα κοιμητήρια, είναι τα στοιχεία εκείνα της ελληνοκυπριακής κληρονομιάς που υπέστησαν τα χειρότερα εξαιτίας της κατοχής. Αποκομμένα πλέον από το ρόλο τους ως οίκοι χριστιανικής λατρείας, οι ναοί αυτοί είναι σήμερα είτε ερείπια, είτε χώροι αλλότριων δραστηριοτήτων.
Τα περισσότερα από τα 500 αυτά κτίσματα, ανήκουν στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία της νήσου, την οποία ίδρυσε το 46 μ.Χ. ο Άγιος Βαρνάβας, και που κέρδισε το αυτοκέφαλο της το έτος 431. Τα υπόλοιπα ανήκουν στους καθολικούς, Μαρονίτες, Αρμένιους, και Αγγλικανούς. Μερικά είναι εβραϊκές συναγωγές. Σχεδόν όλα είναι επισκέψιμα. Όμως περίπου 50 από αυτά δεν είναι, μια και βρίσκονται στα όρια της ουδέτερης ζώνης που επιτηρείται από τον ΟΗΕ, ή σε τουρκικά στρατόπεδα, όπου χρησιμοποιούνται ως στρατώνες, νοσοκομεία, καφετερίες, και αποθήκες.
Πάνω από το 1/5 των ναών της βόρειας Κύπρου, είναι χωρίς σκεπή, και έχουν αδειάσει από τα διάφορα τεχνουργήματα τους, έχοντας αφεθεί στο έλεος των στοιχείων της φύσης και των διάφορων ζώων. Περίπου 80 εκκλησίες χρησιμοποιούνται σήμερα ως τζαμιά. Μερικά είναι ταπεινά, με σεντόνια να καλύπτουν τα πρώην εικονοστάσια. Άλλα είναι πλούσια, με πολυποίκιλτους κρυστάλλινους πολυέλαιους. Οι περισσότεροι ναοί έχουν πλέον αποκτήσει διαφορετικό ρόλο από αυτό για τον οποίο είχαν αρχικά χτιστεί. Μερικοί είναι γκαράζ, πολυτελή ξενοδοχεία, σιταποθήκες, αποθηκευτικοί χώροι για έπιπλα, πατάτες και σανό, αίθουσες διδασκαλίας, μπαράκια, καφενεία και στούντιο καλλιτεχνών. Ένας είναι νεκροτομείο. Μερικοί ναοί, όπως αυτός της Μονής του Αγίου Βαρνάβα, έχουν μετατραπεί σε γκαλερί με ασβεστωμένους τοίχους, όμως τα έργα που κρέμονται σε αυτούς δεν ανήκουν εκεί, είναι σχετικά χαμηλής αξίας, και είναι νέα σε ηλικία (19ος και 20ος αιώνας). Από όλα τα χριστιανικά κτίσματα στη Βόρεια Κύπρο, μόνο τρία έχουν διατηρηθεί, τουλάχιστον στην όψη, ως εκκλησίες. Οι διάφοροι περιορισμοί όμως που ισχύουν, δεν επιτρέπουν στους χριστιανούς του βορρά να τους χρησιμοποιήσουν ως τόπους λατρείας χωρίς να παρενοχληθούν από τις τουρκικές αρχές.
Η ιστορία της μετατροπής ναών σε τζαμιά και τζαμιών σε ναούς, και της χρήσης ναών για κοσμικούς σκοπούς, είναι μια παλιά ιστορία. Όμως ο ισχυρισμός πως τα θρησκευτικά κτίρια και η τέχνη που περιέχουν, είναι απλά λάφυρα πολέμου, δεν ισχύει. Στη σημερινή Ευρώπη, η πολιτισμική περιουσία θεωρείται προστατευόμενη. Σύμφωνα με το Διεθνές Δικαστήριο για τη πρώην Γιουγκοσλαβία, και τη συνθήκη της Ρώμης του εν λόγω Δικαστηρίου, η καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς θεωρείται έγκλημα πολέμου. Πέραν αυτού, η Ε.Ε. έχει βγάλει αρκετές οδηγίες σε θέματα πολιτιστικής περιουσίας, με τις οποίες η Τουρκία θα πρέπει να συμμορφωθεί αν τυχόν μπει ποτέ στην Ε.Ε. (Σημειωτέον, πως ένας από τους όρους που έθεσε η Ε.Ε. για την ένταξη της Τουρκίας, είναι η επίλυση του κυπριακού ζητήματος, π.χ. η επανένωση του νησιού). Το περασμένο καλοκαίρι, η αμερικανική Επιτροπή του Ελσίνκι, που επιτηρεί τη συμμόρφωση των χωρών μελών στις συμφωνίες του Ελσίνκι, δημοσίευσε μια 50σέλιδη αναφορά προς το κογκρέσο, σχετικά με τη κατάσταση της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς της Κύπρου, λέγοντας πως «κινδυνεύει», και πως «σύμφωνα με το συμβατικό και εθιμικό δίκαιο, η Τουρκία ως κατοχική δύναμη, φέρει την απόλυτη ευθύνη για οποιεσδήποτε ενέργειες που στρέφονται εναντίον της κληρονομιάς αυτής». Αναφέρει επίσης μια πλειάδα τουρκικών παραβιάσεων επί του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, όπως αυτό διαμορφώθηκε μεταπολεμικά και τα άρθρα του οποίου συνυπέγραψε και η Άγκυρα.
Αν και υπάρχει αισιοδοξία για τη προσπάθεια επανένωσης της Κύπρου μέσω της διπλωματικής οδού, η εκκλησία της Κύπρου που παρέμεινε ανεξάρτητη σε κάθε πολιτική κυριαρχία, πιστεύει πως έχει μια ιδιαίτερη και φυσική υποχρέωση απέναντι στη θρησκευτική της κληρονομιά. Η κληρονομιά όμως αυτή καταρρέει, μαραζώνει σε σημασία καθώς οι διπλωμάτες που επεξεργάζονται λύσεις είναι περισσότερο απασχολημένοι με ζητήματα ιδιοκτησίας και διακυβέρνησης, που θεωρούνται πιο επείγοντα. Η εκκλησία δεν έχει τη προσοχή που χρειάζεται. Όμως ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ΙΙ, παίρνει σημαντικά μέτρα προκειμένου να διασώσει την εκκλησιαστική περιουσία που κατασχέθηκε από τη κατοχική δύναμη. Και υπενθυμίζει συνεχώς στην Ε.Ε. πως η Τουρκία απέχει ακόμη πολύ από το να συμβαδίζει με τις πολιτικές της Ένωσης.
Πέρσι το Πάσχα, ο αρχιεπίσκοπος εγκαινίασε γραφεία στις Βρυξέλλες, δίπλα στο αρχηγείο της Ε.Ε. Όταν τον συνάντησα στο γραφείο του στη Λευκωσία, μου είπε όλος χαρά, πως στο γραφείο των Βρυξελλών θα υπάρχει πάντα ένας επίσκοπος για να καλωσορίζει τους ευρωβουλευτές και να «προβάλλει τις προσπάθειές μας». Με αυτό τον τρόπο, ο Χρυσόστομος ελπίζει μα ασκήσει κάποια πίεση «…με την ελπίδα πως θα διασωθούν όλα τα μνημεία, πριν είναι αργά». 38 από αυτά βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο της ολικής κατάρρευσης. Και όπως λέει: «Μου φαίνεται πως η Ευρώπη αγνοεί τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος».
Ο Χρυσόστομος είναι ειλικρινής αναφορικά με την ανάμιξή του στη πολιτική. Γνωρίζει πως η κυβέρνηση αντιδρά, και όπως λέει, «Κάλεσα τον πρόεδρο Χριστόφια να έρθει στα εγκαίνια στις Βρυξέλλες, αλλά δεν ήρθε…». Με σκοπό τη δημοσιοποίηση των θεμάτων της, η εκκλησία ανέθεσε σε έναν βυζαντινολόγο του πανεπιστημίου της Πάτρας, να καταγράψει όλα τα θρησκευτικά μνημεία των κατεχομένων. Η εργασία ξεκίνησε το 2003, όταν η πράσινη γραμμή άνοιξε για λίγο, και μάλιστα η Επιτροπή του Ελσίνκι συμβουλεύτηκε τον εν λόγω επιστήμονα προκειμένου να συντάξει την αναφορά της προς το αμερικανικό κογκρέσο.
Πολλές απόπειρες καταγραφής των μνημείων, έχουν γίνει και στο παρελθόν από ξένους δημοσιογράφους, ακόμη και τουρκοκύπριους. Η πρώτη απόπειρα έγινε το 1975, και ήταν της UNESCO, μπήκε όμως στα συρτάρια καθώς η ίδια η UNESCO τη θεώρησε πολύ «καταδικαστική», (πρόσφατα δόθηκε στη δημοσιότητα με πολλούς όμως περιορισμούς πρόσβασης). Ο Καναδός Jacques Dalibard, που τη συνέταξε, δεν είχε καν την άδεια να προσεγγίσει πολλά από τα μνημεία. Παρόλα αυτά έγραψε, πως ολόκληρη η Κύπρος θα έπρεπε να χαρακτηριστεί ως ένα τεράστιο μνημείο, και πως μια ομάδα ειδικών, θα πρέπει να οριστεί ως μόνιμος προστάτης της ελληνικής κληρονομιάς στα κατεχόμενα εδάφη. Οι προτάσεις του αγνοήθηκαν.
Τα τελευταία 5 χρόνια, 15 εκκλησίες έχουν κατεδαφιστεί. Αυτή η καταστροφή είναι απογοητευτική, ειδικά αφού από το 2007, υπάρχει μια ειδική επιτροπή Ελλήνων και Τούρκων Κυπρίων, με βασικό σκοπό τη συντήρηση και αναπαλαίωση της πολιτιστικής παράδοσης και των δυο πλευρών. Όσο όμως η Κύπρος παραμένει διαιρεμένη, αυτού του είδους οι επιτροπές εξαρτώνται από τη καλή θέληση και μόνο των αρμόδιων των δυο πλευρών, όσον αφορά στην αποκατάσταση των ζημιών σε κτίρια της άλλης πλευράς. Κάποιες καταστροφές έγιναν και νοτίως της πράσινης γραμμής, κυρίως στα χρόνια πριν την εισβολή, όταν οι δυο πλευρές πολεμούσαν μεταξύ τους, και οι τουρκοκύπριοι ως μειονότητα υφίσταντο τη περισσότερη βία. Η εκκλησία όμως, καθώς και η κυπριακή Δημοκρατία, έχουν κάνει σοβαρές προσπάθειες ξοδεύοντας μεγάλα χρηματικά ποσά, προκειμένου να αποκαταστήσουν τις ζημιές. Ελπίζοντας μάλλον σε μια ανταποδοτική κίνηση καλής θέλησης από πλευράς της κατοχικής κυβέρνησης της Β. Κύπρου. Μέχρι σήμερα, 17 ιστορικά τεμένη που καταστράφηκαν από λεηλασίες των ελληνοκυπρίων, έχουν ανακαινιστεί. Το 2000 ξεκίνησε πρόγραμμα αποκατάστασης και προστασίας όλων των μουσουλμανικών μνημείων της νότιας πλευράς της μεγαλονήσου. Η Εφορία αρχαιοτήτων τα έχει καταγράψει, και τα περιφρουρεί έως ότου ανακαινιστούν πλήρως. Το έργο θα ολοκληρωθεί μέσα στο 2010.
Σε μια πρόσφατη συνάντηση που έλαβε χώρα με πρωτοβουλία της Ε.Ε., ο αρχιεπίσκοπος βρέθηκε με τον μουφτή των κατεχομένων και είπε πως ευχαρίστως θα τον φιλοξενούσε αν αυτός ήθελε να επισκεφτεί τις μουσουλμανικές τοποθεσίες της νότιας Κύπρου. Αν ο μουφτής δεν μείνει ικανοποιημένος με κάποια τοποθεσία, τότε «…η εκκλησία θα αναλάβει όλα τα έξοδα αποκατάστασης». Ως αντάλλαγμα, ο αρχιεπίσκοπος ζήτησε από τον μουφτή να μεσολαβήσει ώστε να επιτραπεί στους Έλληνες να περάσουν στα κατεχόμενα και να αποκαταστήσουν τους ναούς τους με δικά τους λεφτά. Ο μουσουλμάνος κληρικός απέρριψε τη πρόταση, και αντιπρότεινε να αποκαθίσταται ένας ναός στο βορρά για κάθε τζαμί που αποκαθίσταται στο νότο. Θεωρώντας την εν λόγω πρόταση ως δώρον άδωρον, καθώς υπάρχουν πολύ λίγα τζαμιά στο νότο από ότι χριστιανικοί ναοί στο βορρά, και θα χρειάζονταν 500 τουλάχιστον χρόνια για να ανακαινιστούν οι 500 ναοί των κατεχομένων, ο Χρυσόστομος απέρριψε την αντιπρόταση. «Σε 500 χρόνια δεν θα έχει μείνει τίποτα για να ανακατασκευάσουμε…» λέει, και συμπληρώνει πως, «Η πολιτική των Τούρκων μοιάζει να είναι η χρονοτριβή, έτσι ώστε τα μνημεία να καταρρεύσουν από μόνα τους, με τον καιρό…».
Το ζήτημα της αποκατάστασης των ναών, και της τέχνης που εμπεριέχουν, είναι φλέγον, και η ανάγκη για κάτι τέτοιο είναι ήδη πειστική. Η απώλεια της καλλιτεχνικής και πολιτιστικής ιστορίας της Κύπρου είναι τεράστια και ανυπολόγιστη. Μέχρι να επανενωθεί το νησί, κάτι που μπορεί να συμβεί σε 4 μήνες ή σε 4 δεκαετίες, οι δυο πλευρές θα συνεχίσουν να αποκλίνουν, με μια ξεκάθαρα τουρκική κουλτούρα να ριζώνει στο βορρά και μέσα στα χαλάσματα της ελληνικής του κληρονομιάς.
Ότι όμως και αν συμβεί στη Κύπρο, υπάρχει πάντα μια απόκοσμη και εύγλωττη ελπίδα όπως αυτή που εκφράστηκε από τον Απόστολο Παύλο σε μια επιστολή του προς τους χριστιανούς της Κορίνθου, περίπου την ίδια εποχή που ο συνεργάτης του Βαρνάβας ίδρυε την εκκλησία της Κύπρου: «Διότι γνωρίζουμε πως αν καταστραφεί το αντίσκηνο που αποτελεί το γήινο σπιτικό μας, έχουμε ένα κτίριο από τον Θεό, μια κατοικία που δεν φτιάχτηκε με τα χέρια, και που είναι αιώνια στους ουρανούς». Αυτή η φράση του Παύλου αποκτά ιδιαίτερη σημασία, αν βρίσκεσαι μέσα σε κάποιον ναό που αρχίζει να διαλύεται, ή αν κοιτάς προς τη πλευρά κάποιου ημικατεστραμμένου μωσαϊκού, πράγματα δηλαδή που κάποτε φτιάχτηκαν με σκοπό να διαρκέσουν…

Antinews

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Απαιτείται αύξηση της στρατιωτικής θητείας στον Ελληνικό Στρατό

>

Όλα τα λύσανε και το μόνο που απέμενε ήταν να μειωθεί η θητεία από 12 μήνες σε 9! Αλλά γιατί 9 μήνες και να μην τους στέλνετε το απολυτήριο στο σπίτι, αφού μέχρι να μπουν θα βγουν; Οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι…Αποδυναμώνουν την άμυνα γύρω μας, σε μια στιγμή που πυκνώνουν τα μαύρα σύννεφα. Όχι μόνο από ανατολάς. Όλοι έχουν βάλει στο μάτι τα ιμάτιά μας…Κι εμείς γκρεμίζουμε τείχη…Και διαπαιδαγωγούμε τα παιδιά μας ότι δεν οφείλουν τίποτα στην πατρίδα. Μόνο αυτή μας χρωστάει…Είναι επικίνδυνοι γιατί απογυμνώνουν τον στρατό! Χωρίς να είναι ΕΤΟΙΜΗ η υποδομή για την κάλυψη των κενών που θα δημιουργηθούν με τη μείωση της θητείας, αφού έτσι θα στερηθούν οι Ένοπλες Δυνάμεις 30.000 άντρες. Την ώρα που έχουν ήδη μείνει χωρίς στρατιωτική παρουσία νησιά του Αιγαίου, που για εθνικούς λόγους είναι άκρως απαραίτητη, με δεδομένες τις τουρκικές προθέσεις. Επικίνδυνη είναι όμως και η στάση των Αρχηγών και των τριών όπλων.

Και ιδιαίτερα του Α/ΓΕΕΘΑ. Ξέρουμε ότι δεν συμφωνούν. Αλλά σιωπούν! Βάζοντας προφανώς πάνω απ’ όλα την καρέκλα. Κι όχι την πατρίδα. Έχουν τεράστια ευθύνη. Απέναντι στον λαό, αλλά και στη χώρα. Ας μην το ξεχνούν. Υπάρχει και η παραίτηση σε αποφάσεις που πλήττουν την άμυνα που η χώρα τούς έχει εμπιστευθεί.
Το χάπι το χρυσώνει ο εκάστοτε υπουργός Άμυνας, υποστηρίζοντας ότι οι ανάγκες από τη μείωση της θητείας θα καλυφθούν με προσλήψεις οπλιτών πενταετούς θητείας. Όμως, όπως επισημαίνουν στρατιωτικοί, μια τέτοια αλλαγή θα πρέπει να γίνει με ορίζοντα δεκαετίας. Δυστυχώς και εδώ στο πόδι όλα γίνονται.
Η μείωση της θητείας είναι ένα ακόμη ξήλωμα στο πλεκτό των αξιών και των ιδανικών που κληρονομήσαμε. Και χάρις σ’ αυτά αντέξαμε. Κόντρα σε χίλιες δύο επιβουλές. Ελευθερία και ειρήνη και σεβασμός της κυριαρχίας σου και των συνόρων σου δεν δωρίζονται. Στηρίζονται μόνο στις δικές σου δυνάμεις. Και όταν είσαι αποφασισμένος για όλα…


ΥΓ.: Αλήθεια, κύριε υπουργέ, τι θα κερδίσουν οι νέοι μας με τους τρεις λιγότερους μήνες που θα υπηρετήσουν την πατρίδα; Θα πιάσουν πιο γρήγορα δουλειά; Θα τελειώσουν πιο σύντομα τις σπουδές τους; Οι τρεις μήνες είναι το πρόβλημά τους; Και πόσες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ θα στοιχίσουν στο Δημόσιο οι 15.000 και πάνω προσλήψεις; Σε μια εποχή μάλιστα που έχει διογκωθεί επικίνδυνα το έλλειμμα;

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Ανεπίδεκτοι μαθήσεως…

>

«Υunana ders vermek kaderimizdir»!. Η παραπάνω επιγραφή «κοσμεί» τουρκική στρατιωτική μονάδα σε νησί του Αιγαίου και σε ελεύθερη απόδοση σημαίνει «Το πεπρωμένο μας είναι να δίνουμε μαθήματα στους Έλληνες».. Σε παλαιότερη ανάρτηση είχαμε αφιερώσει την φωτογραφία προκλητικού patch των Τούρκων αεροπόρων στο «στρατηγικά ψύχραιμο» δίδυμο Μπεγλίτη/Βενιζέλου. Αυτή την φορά νομίζω ότι ήρθε η σειρά να κάνουμε μια αφιέρωση στον κύριο ΑΝΥΠΕΞ ο οποίος δήλωσε μόλις εχθές πως «με την Τουρκία μοιραζόμαστε πολύτιμες εμπειρίες (….) από το πρόσφατο παρελθόν και αναφέρομαι στη συνεργασία που είχαμε στη χρονική περίοδο 1999-2004». Αφιερωμένη λοιπόν, στις πολύτιμες οθωμανικές εμπειρίες του κυρίου Δρούτσα.. Για παλαιότερες «πολύτιμες εμπειρίες» κυβερνητικών παραγόντων μπορείτε να κάνετε κλίκ στον παρακάτω σύνδεσμο.

εν κρυπτώ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Κι άλλοι Σκοπιανοί πήραν βουλγαρικά διαβατήρια…

>

Όπως ανακοίνωσε ο Βούλγαρος υπουργός της Βουλγαρικής Διασποράς, μόνο σήμερα εκδόθηκαν 450 βουλγαρικά διαβατήρια σε άτομα που ζουν εκτός Βουλγαρίας. Τον πρώτο μήνα του τρέχοντος έτους συνολικά 2000 άτομα έχουν λάβει βουλγαρικά διαβατήρια, ο αριθμός είναι αυξημένος σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2009. Ο Βούλγαρος Υπουργός, Μποτζιλάρ Ντιμιτρόφ, δήλωσε πως εκκρεμούν ακόμη 50.000 αιτήσεις Βουλγάρων της διασποράς και ελπίζει πως με το νέο νόμο που περιμένει την ψήφισή του, θα απλοποιηθούν οι διαδικασίες.
Τα νέα διαβατήρια που εκδόθηκαν ήταν κυρίως για την πΓΔΜ (για τους «Μακεδόνες» μας, σκοπιανούς) καθώς και από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως Μολδαβία, Σερβία, Ισραήλ, Ουκρανία, Ρωσία και Αλβανία.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Ελληνικά νησιά και τουρκικός επεκτατισμός

>

Τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου βρίσκονται στο στόχαστρο του τουρκικού επεκτατισμού από την εποχή του αμοιβαίου «συμβιβασμού» μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας που επικυρώθηκε με την Συνθήκη της Λωζάνης στις 23 Ιουλίου 1923. Οι Τούρκοι, με κυρίαρχη την εξουσία του κεμαλικού κατεστημένου που ελέγχει πλήρως το παρακρατικό «Βαθύ Κράτος», έχουν την συνήθεια όταν υπογράφουν μια συνθήκη ή μια συμφωνία να θεωρούν πως πρέπει να απαιτούν μόνο τα δικαιώματα που εξασφάλισαν και να «ξεχνούν» όλες τις υποχρεώσεις τους. Με άλλα λόγια η Τουρκική Δημοκρατία από την ίδρυσή της, στις 29 Οκτωβρίου 1923, μέχρι και σήμερα διακρίνεται από μια ιδιότυπη νοοτροπία: Αξιοποιεί πλήρως ότι την βολεύει από τις συνθήκες και τις συμφωνίες που υπογράφει και παραπέμπει στα παλαιότερα των υποδημάτων της όλες τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει από τις ίδιες συμφωνίες και συνθήκες. Τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου δεν αποτελούν φυσικά εξαίρεση. Ένα κείμενο (γραμμένο το 1992) περιγράφει με εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και αποκαλυπτικές λεπτομέρειες την εξέλιξη και τις εξάρσεις του τουρκικού επεκτατισμού απέναντι στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Το κείμενο αυτό περιλαμβάνεται στον επίλογο του βιβλίου «Το Θαύμα – Μια πραγματική ιστορία» (1) και έχει ως εξής:
Τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου είναι ο επόμενος στόχος του Τουρκικού επεκτατισμού. «Προτιμώ να τα αποκαλώ νησιά του Αιγαίου και όχι Ελληνικά νησιά» δηλώνει στις 9/8/1976 ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, μετέπειτα Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας, στην εφημερίδα «Χουριέτ».

Ο ίδιος, με την ιδιότητα του αρχηγού της Τουρκικής αντιπολίτευσης, δύο χρόνια νωρίτερα, στις 9/6/1974, είναι περισσότερο αποκαλυπτικός για τα «επιχειρήματα» του Τούρκικου επεκτατισμού: «Οι διαφωνίες με την Ελλάδα προκύπτουν γιατί τα νησιά που βρίσκονται πολύ πιο κοντά στην Τουρκία ανήκουν στην Ελλάδα και όχι στην Τουρκία. Τα νησιά αυτά (του Αιγαίου) συνιστούν μέρος της Ανατολίας και για αιώνες ανήκαν στο Κράτος εκείνο που ήταν κύριο της Ανατολίας».
Ο Σαμπρί Ιχσαν Τσαγλαγιανγκίλ, που διετέλεσε Υπουργός των Εξωτερικών της Τουρκίας, δηλώνει στις 4 Απριλίου 1975 πως «Το μισό Αιγαίο ανήκει στους Τούρκους και το άλλο μισό στους Έλληνες. Αυτή ήταν πάντα η επίσημη άποψη της Τουρκίας».
Και σε επίρρωση της «επίσημης» αυτής άποψης η Τουρκία ιδρύει τον ίδιο χρόνο (1975) την 4η Στρατιά, που την αποκαλεί «Στρατιά του Αιγαίου», με έδρα τη Σμύρνη. Η στρατιά αυτή δεν είναι εντεταγμένη στο ΝΑΤΟ και, φυσικά, δεν εξυπηρετεί κανένα αμυντικό σκοπό. Στη Σμύρνη βρίσκεται επίσης και το συντριπτικό ποσοστό των αποβατικών σκαφών της Τουρκίας μαζί με ένα μεγάλο αριθμό ελαστικών λέμβων που μεταφέρουν έως 12 άντρες σε κοντινές και απρόσιτες ακτές.
Ό,τι δεν παραχωρείται, αρπάζεται την κατάλληλη στιγμή. Αυτή η φιλοσοφία της Τουρκίας εφαρμόζεται και στην περίπτωση αυτή. Η Τουρκία έκανε φιλότιμες προσπάθειες να αρπάξει Ελληνικά νησιά του Αιγαίου την «κατάλληλη στιγμή» που ήταν η περίοδος του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν η Ελλάδα με βαρύ φόρο αίματος υποστήριζε, μαζί με τους συμμάχους, τα ιδανικά της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης, η Τουρκία από την ασφάλεια της «ουδέτερης» θέσης της επιχειρούσε να «αξιοποιήσει» τις περιστάσεις. Παζάρευε με την Γερμανία να αποκυρήξει την Αγγλο-Τουρκική συνθήκη του 1939, που δεν την εφάρμοσε ποτέ, και να ανοίξει στην Γερμανία τον δρόμο προς την Αίγυπτο από την ξηρά. Τα ανταλλάγματα που ζητούσε ήταν πολύ «συντηρητικά»: Τρία νησιά του Αιγαίου, λωρίδα εδάφους δυτικά της Αλεξανδρούπολης και Τουρκική δικαιοδοσία στις ζώνες της Συρίας και του Ιράκ. Το σχέδιο της συνθήκης που συντάχτηκε με την συνεργασία του Τούρκου Υπουργού των Εξωτερικών Σουκρού Σαράτσογλου, στάλθηκε στο Βερολίνο στις 23 Μαϊου 1941.
Μετά από 7 μέρες, την 1η Ιουνίου, οι Βρεττανοί μπήκαν στην Βαγδάτη, εκδιώκοντας τον Ρασιντ Αλή και συντρίβοντας την επανάστασή του στο Ιράκ που ήταν και η πιο σοβαρή από τις πολλές αιτίες της Γερμανο-Τουρκικής προσέγγισης.
Το αποτέλεσμα ήταν να ναυαγήσει η Γερμανο-Τουρκική συμφωνία και να γλυτώσουν τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου.
Οι Τούρκοι κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου επιχείρησαν άλλη μια φορά να καταλάβουν νησιά του Αιγαίου, με το πρόσχημα της «προστασίας» τους – ευτυχώς χωρίς επιτυχία.
Η Τουρκία όμως, περιμένει πάντα την «κατάλληλη στιγμή» για να εφαρμόσει την φιλοσοφία της «ό,τι δεν παραχωρείται, αρπάζεται».
Και δεν σταματάει ούτε λεπτό να εργάζεται στην κατεύθυνση της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της. Το 1974 που η Ελλάδα αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα με την κατάρρευση της δικτατορίας των συνταγματαρχών και την επαναφορά της Δημοκρατίας, η Τουρκία θεωρεί πως οι γενικώτερες συνθήκες είναι ιδανικές. Ήδη προετοιμάζεται από τον Νοέμβριο του 1973, όταν η Τουρκική Εφημερίδα της Κυβέρνησης δημοσιεύει, στις 1/11/1973, Νόμο βάσει του οποίου παραχωρεί στην Τουρκική Κρατική Εταιρία Πετρελαίου δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε 27 περιοχές του Βορειοανατολικού και Κεντρικού Αιγαίου, τις οποίες θεωρεί ξαφνικά Τουρκικές! Ο χάρτης που συνοδεύει τον νόμο αυτό κάνει μια αυθαίρετη και μονομερή οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, σύμφωνα με τις ορέξεις των Τούρκων και περιλαμβάνει, κυρίως, Ελληνικές περιοχές.
Στις 10 Ιανουαρίου 1974, ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Ιλχάν Σαντάρ δίνει το στίγμα της νέας Τουρκικής στρατηγικής, δηλώνοντας πως το μέλλον της Τουρκίας είναι πλέον η θάλασσα. Η επόμενη Τουρκική κίνηση είναι μελετημένη και έχει συμβολικό χαρακτήρα. Στις 29 Μαΐου 1974, πεντακόσια είκοσι ένα ακριβώς χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, το Τουρκικό ωκεανογραφικό σκάφος “Τσανταρλί” βγαίνει στο Αιγαίο για δήθεν “έρευνες” σε μια απροκάλυπτη προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων γεγονότων και έμπρακτης αμφισβήτησης της κατοχυρωμένης με Διεθνείς Συνθήκες Ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο.
Λίγους μόλις μήνες μετά, στις 27 Φεβρουαρίου του επομένου χρόνου (1975), ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας, ο Μπουλέντ Ετσεβίτ, λέει σε ομιλία του πως τα περί πετρελαϊκών ερευνών ήταν απλά τεχνάσματα. Σκοπός ήταν η διεκδίκηση νέων συνόρων!
Τον Ιούνιο του 1974 οι Τούρκοι επίσημοι, λαλίστατοι, διατυπώνουν χωρίς προσχήματα τις βλέψεις τους για τα νέα σύνορα που θέλουν. Την 1 Ιουνίου 1974, ο Χασάν Ισίκ δηλώνει πως η Τουρκία δεν θα επιτρέψει ποτέ να γίνει το Αιγαίο Ελληνική θάλασσα, λες και το Αιγαίο δεν είναι Ελληνική θάλασσα απ’ την χαραυγή της ιστορίας ως τις μέρες μας.
Στις 4 Ιουνίου 1974 ο Τούρκος Υπουργός των Εξωτερικών Τουρχάν Γκιουνές δηλώνει πως η Τουρκία ουδέποτε θα δεχθεί το όριο των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, να επεκταθεί απ’ την Ελλάδα στα 12 μίλια. Η ίδια θέση επαναλαμβάνεται συνεχώς, σε κάθε ευκαιρία, ακόμα και μετά την ισχύ της Διεθνούς Σύμβασης γαι το Δίκαιο της Θαλάσσης, που άρχισε να εφαρμόζεται από τις 10 Δεκεμβρίου 1982 από τα 72 Κράτη που την υπέγραψαν.
Σύμφωνα με τις διατάξεις της Διεθνούς αυτής σύμβασης η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια. Παρ’ όλα αυτά η Τουρκία απειλεί συνεχώς πως αν η Ελλάδα εφαρμόσει την Διεθνή Σύμβαση που υπέγραψε, αυτό αποτελεί “αιτία πολέμου” μεταξύ των δύο χωρών!
Και για να μην αφήσει καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις της, η Τουρκική Βουλή παίρνει απόφαση σύμφωνα με την οποία η Τουρκική Κυβέρνηση εξουσιοδοτείται να κηρύξει πόλεμο εναντίον της Ελλάδος σε περίπτωση κατά την οποία η Ελλάδα ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα και αυξήσει το όριο των χωρικών της υδάτων από 6 σε 12 μίλια!
Το 1974 η Τουρκία θεωρούσε πως η αδύναμη θέση της Ελλάδος δημιουργούσε ιδανικές συνθήκες για ν’ αρπάξει όσα περισσότερα μπορούσε. Έτσι, η επιθετικότητά της δεν είχε σταματημό.
Στις 18 Ιουλίου 1974 δημοσιεύεται στην Τουρκία ένας νέος νόμος που παραχωρεί ανύπαρκτα δικαιώματα έρευνας στην Τουρκική Κρατική Εταιρία Πετρελαίου σε Ελληνικές περιοχές, αυτή τη φορά του Νοτιοανατολικού Αιγαίου. Στις 20 Ιουλίου 1974 πραγματοποιείται η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο και καταλαμβάνεται με την βία και την ανοχή της Δύσης το 40% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Δυο βδομάδες μετά την εισβολή στην Κύπρο, η Τουρκική Κυβέρνηση εκδίδει την ΝΟΤΑΜ 714, με την οποία απαιτεί να αναφέρονται στην Τουρκία όλα τα αεροπλάνα που πετούν πάνω απ’ το μισό Αιγαίο. Με το τρόπο αυτό επιχειρεί κατάργηση του Flight Information Regions (Περιοχές Πληροφόρησης Πτήσεων) που για ολόκληρη την περιοχή του Αιγαίου υπάγονται στο FIR Αθηνών, σύμφωνα με τις Συμφωνίες των Παρισίων του 1952 και της Γενεύης του 1958. Η αντίδραση της Ελλάδος που κήρυξε, στις 14 Αυγούστου 1974, ολόκληρο το Αιγαίο επικίνδυνη περιοχή, ανάγκασε την Τουρκία, 6 χρόνια αργότερα, στις 22 Φεβρουαρίου 1980, να ανακαλέσει την ΝΟΤΑΜ 714.
Στις 18 Ιανουαρίου 1975 ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ιρμάκ είναι πολύ αποκαλυπτικός για τις επεκτατικές προθέσεις της Τουρκίας: «Η θάλασσα του Αιγαίου ανήκει σε μας, αυτό πρέπει να το καταλάβουν όλοι!» δηλώνει. Και τρεις μέρες αργότερα, στις 22 Ιανουαρίου 1975, ο Τούρκος Υπουργός των Εξωτερικών ξεκαθαρίζει τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία θα επιβάλλει την θέση αυτή: «Στο Αιγαίο», λέει, «πρέπει ν’ ακολουθήσουμε αναγκαστικά δυναμική πολιτική. Οι συνθήκες σήμερα είναι διαφορετικές από τις συνθήκες του 1923. Η δύναμη της Τουρκίας έχει μεγαλώσει. Η Κύπρος αποτελεί το πρώτο βήμα για το Αιγαίο!»
Ενάμισυ χρόνο αργότερα, στις 7 Αυγούστου 1976, βγαίνει στο Αιγαίο το Τουρκικό πλοίο “Hora” για να συνεχίσει έμπρακτα “την διεκδίκηση νέων συνόρων”. Η Ελλάδα καταφεύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αλλά η Τουρκία απορρίπτει την διαιτησία.
Τον Δεκέμβριο του 1995 ο Έλληνας Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου είναι βαρειά άρρωστος και ανίκανος να κυβερνήσει. Μπαίνει στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό κέντρο των Αθηνών και στη χώρα παρατηρείται κενό εξουσίας. Νέα ευκαιρία για να εκδηλωθεί έμπρακτα η Τουρκική επιθετικότητα. Ένα ιστιοφόρο δήθεν “παρασύρεται” στις Ελληνικές βραχονησίδες Λημνιά, αλλά όταν Ελληνικά σκάφη σπεύδουν για βοήθεια οι Τούρκοι πράκτορες του ιστιοφόρου αρνούνται λέγοντας πως οι βραχονησίδες είναι Τουρκικές και πως θα δεχθούν βοήθεια μόνο από Τουρκικά σκάφη.
Το “σενάριο” αυτό έχει περιγράψει με μεγάλη ακρίβεια δέκα εννέα χρόνια νωρίτερα, στις 7 Ιουλίου 1977, ο Τούρκος δημοσιογράφος Ρεσίτ Αστσίογλου σε άρθρο του με τίτλο «Για πού έτσι; Για το Αιγαίο;» που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Γκιούν Αϊντίν» (3).


Σημειώσεις
(1) Το βιβλίο του Λεωνίδα Κουμακη «Το Θαύμα – Μια πραγματική ιστορία» επανακυκλοφόρησε πρόσφατα (Νοέμβριος 2008, τέταρτη ελληνική έκδοση), περιλαμβάνει 312 σελίδες και πωλείται προς 11 Ευρώ από το δίκτυο των βιβλιοπωλείων «Ελευθερουδάκης» (ISBN 978-960-98136-1-7).
Περισσότερα για το βιβλίο «ΤΟ ΘΑΥΜΑ – Μια πραγματική ιστορία» στο
http://www.restaurant.com.gr/PressCenter/Articles/1760.aspx
(2) Ο άρρωστος Πρωθυπουργός της Ελλάδος Ανδρέας Παπανδρέου παραιτείται και στις 18 Ιανουαρίου 1996 Πρωθυπουργός της Ελλάδος ορκίζεται ο Κώστας Σημίτης. Εννιά μέρες αργότερα, στις 27 Ιανουαρίου 1996, Τούρκοι πράκτορες, δήθεν δημοσιογράφοι της εφημερίδας “Χουρριέτ” –το μόνιμο ανθελληνικό “εργαλείο” στα χέρια του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας που Κυβερνά την Τουρκία– αποβιβάζονται στα Λιμνιά και αντικαθιστούν την Ελληνική σημαία με μια Τούρκικη!
Και τρεις μέρες μετά, την νύχτα της 30ής προς την 31ην Ιανουαρίου 1996, οι Τούρκοι οξύνουν την κρίση και φθάνουν σε όρια πολεμικής αναμέτρησης. Ο πόλεμος αποφεύγεται αλλά οι Τούρκοι επιβάλλουν μόνιμη αμφισβήτηση στην κρυστάλλινη Ελληνική κυριαρχία των βραχονησίδων Λημνιά. Λίγο αργότερα αποκαλύπτεται ότι ο Πρεσβευτής της Τουρκίας στη Ρώμη, με απόρρητη αναφορά του, προειδοποιούσε την Κυβέρνησή του πως υπάρχουν έγγραφα που αποδεικνύουν την Ελληνική κυριαρχία στις βραχονησίδες Λημνιά. Τα έγγραφα αυτά προέρχονται τόσο από την Ιταλία όσο και από την ίδια την Τουρκία! Η Τουρκική Κυβέρνηση αγνόησε τελείως την προειδοποίηση του Πρεσβευτή της αφού ο στόχος της ήταν να δημιουργήσει θέμα από ανύπαρκτη βάση. Ο επεκτατισμός και η απαίτηση για νέα σύνορα, δημιούργησαν την καινούργια Τουρκική θεωρία για “γκρίζες”, δηλαδή αμφισβητούμενες απ’ την Τουρκία, ζώνες στο Αιγαίο. Στην Ελληνική πρόταση για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, η Τουρκία υποκρίνεται ότι δεν καταλαβαίνει.
Τα δικαστήρια απονέμουν το Δίκαιο και ο Τουρκικός επεκτατισμός δεν έχει καμμιά σχέση μ’ αυτό. Έτσι, η Τουρκία ζητάει «διάλογο» και «διαπραγματεύσεις χωρίς όρους, με στόχο τη διευθέτηση όλων των θεμάτων του Αιγαίου, ως σύνολο» (Μεσούτ Γιλμάζ, Πρωθυπουργός της Τουρκίας, 25 Μαρτίου 1996). Με άλλα λόγια η Ελλάδα καλείται να “διαπραγματευθεί” με την Τουρκία όσα κυριαρχικά δικαιώματα της δίδουν οι Διεθνείς συνθήκες, είτε στα νησιά, είτε στον εναέριο χώρο, είτε στην υφαλοκρηπίδα των νησιών!
Όσες φορές οι Τούρκοι μιλούν για Ελληνοτουρκική φιλία οι Έλληνες πρέπει να είναι βέβαιοι ότι η Τουρκία υποκρίνεται για λόγους τακτικών ελιγμών.
Θα μείνει στην ιστορία η φράση που εκστόμισε ο Ισμέτ Ινονού μετά την υπογραφή της “Συνθήκης της Λωζάνης” και της διακήρυξης περί Ελληνοτουρκικής φιλίας. «Ιναντί ερίφ!» είπε για τον Ελευθέριο Βενιζέλο (Μας πίστεψε ο άνθρωπος!).
Αλλά και το 1955 ο Ζορλού κι ο Μεντερές για Ελληνοτουρκική φιλία μιλούσαν πριν εξαπολύσουν, στις 6 Σεπτεμβρίου 1955, το πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων.
Λίγους μήνες πριν η Τουρκία καταγγείλει, στις 16 Μαρτίου 1964, την Σύμβαση Εμπορίου, Εγκατάστασης και Ναυτιλίας που είχε υπογραφεί μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας στις 30 Οκτωβρίου 1930, με αποτέλεσμα τους διωγμούς και τις απελάσεις των Ελλήνων που είχαν απομείνει στην Κωνσταντινούπολη, το ίδιο.
Πριν την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο ξαναχρησιμοποίησαν το ίδιο τροπάριο της Ελληνοτουρκικής φιλίας για να πείσουν τον αρχηγό της Ελληνικής Χούντας Γεώργιο Παπαδόπουλο να αποσύρει το Ελληνικό σύνταγμα που στάθμευε στην Κύπρο, για να είναι πιο εύκολη κι απλή η Τουρκική εισβολή που ακολούθησε. Τους πίστεψε κι αυτός!
Το 1996 αμέσως μετά την σοβαρή κρίση που δημιούργησε η Τουρκία με αφορμή τις βραχονησίδες Λημνιά, άρχισε ξαφνικά να διατυμπανίζει την ανάγκη Ελληνοτουρκικής φιλίας προσφέροντας υποκριτικά όμορφα λόγια χωρίς αντίκρισμα. Στόχος, η άρση του βέτο που πρόβαλλε η Ελλάδα στην πρόοδο της συμφωνίας σύνδεσης Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας, τον Απρίλιο του 1996.
Έτσι είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως όποτε η Τουρκία μιλάει για Ελληνοτουρκική φιλία, επιδιώκει να πετύχει ένα συγκεκριμμένο στόχο που μόλις επιτευχθεί, ξαναθυμάται τον μόνιμο, επιθετικό, εαυτό της και επανέρχεται στην πάγια επιδίωξη υλοποίησης της επεκτατικής της στρατηγικής.
Η συνεχής Τουρκική επιθετικότητα έχει σαν μόνιμο στήριγμά της την ανοχή των Μεγάλων Δυνάμεων, μια ανοχή που η Τουρκία εκμεταλλεύεται εδώ και 540 χρόνια, όταν κατέλυσε το Βυζάντιο με την άλωση της Κωνσταντινούπολης και υποδούλωσε τους λαούς της Μικράς Ασίας.
(3) Το άρθρο του Τούρκου δημοσιογράφου Ρεσίτ Αστσίογλου με τίτλο «Για πού έτσι; Για το Αιγαίο;» που δημοσιεύτηκε στις 7 Ιουλίου 1977 στην εφημερίδα «Γκιούν Αϊντίν» έχει ως εξής:
«Η καλύτερη τακτική που θα πρέπει να εφαρμόσουμε εμείς είναι μακρόχρονη και υπομονετική. Πρέπει να δείχνουμε κάθε τόσο την παρουσία μας στη θάλασσα αυτή, σα να βγαίνουμε μέσα απ’ τα κύματα. Τη μια θα βγαίνουν τέσσερα πολεμικά μας, αυτοί θ’ αρχίσουν να διαμαρτύρονται. Την επόμενη το ένα από τα τέσσερα θα ξαναβγαίνει και θα ισχυριζόμαστε ότι πάει να πάρει το «Hora». Τη μεθεπόμενη ένα αλιευτικό μας με ασύρματο θα αλιεύει στα χωρικά τους ύδατα. Μόλις τρέξουν να το συλλάβουν, ένα πολεμικό μας θα επεμβαίνει καιθα το παραλαμβάνει. Στο πλοίο «Hora» ας προσθέσουμε κι ένα «Bora» που θα βγει κρυφά στο Αιγαίο και θα κάνει έρευνες στα χωρικά τους ύδατα. Μόλις ένα ελληνικό αεροπλάνο επιχειρήσει να επέμβει, ας του επιτεθεί ένα δικό μας. Μια άλλη μέρα ένα ιδιωτικό ιστιοφόρο μας θα «χάνει το δρόμο του» και θα προσεγγίζει στα ελληνικά νησιά. Εμείς θα πηγαίνουμε και θα το παίρνουμε. Στο μεταξύ θα φθάνει η εποχή των κανονικών μας γυμνασίων. Κι έτσι σιγά σιγά, το Αιγαίο θα γίνει πεδίο συνεχούς ενόχλησης, συνεχούς έρευνας πετρελαίου και συνεχούς πολέμου νεύρων. Από δω και μπρος, η είσοδος κι η έξοδος στο Αιγαίο πρέπει να πυκνωθεί.»


του Λεωνίδα Κουμάκη

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Η «αόρατη» απάντηση του Πούτιν στις ΗΠΑ

>

Εφθασε, ή μάλλον «πέταξε», η απάντηση του Βλαντίμιρ Πούτιν στα αόρατα αμερικανικά μαχητικά αεροπλάνα τεχνολογίας «στελθ». Η Ρωσία πραγματοποίησε χθες την παρθενική πτήση του νέου αεροσκάφους πέμπτης γενιάς, του πρώτου ρωσικού μαχητικού με υπερσύγχρονη τεχνολογία η οποία το καθιστά μη αναγνωρίσιμο από τα ραντάρ του εχθρού. Και το όνομα αυτού: Sukhoi Τ-50 ΡΑΚ FΑ. Το αντίπαλο δέος του made in USΑ μαχητικού F-22 Raptor κατασκευάστηκε με άκρα μυστικότητα μετά τον σχεδιασμό και τις έρευνες που ξεκίνησαν το 2002. Το καμάρι του Κρεμλίνου απογειώθηκε από το αεροδρόμιο του Τζεμγκίι στο Κομσομόλσκ της ρωσικής Απω Ανατολής. «Η πτήση ήταν επιτυχημένη. Το αεροσκάφος παρέμεινε στον αέρα 47 λεπτά. Ο,τι έπρεπε να γίνει σε αυτή την πρώτη πτήση, ολοκληρώθηκε με επιτυχία» δήλωσε στο πρακτορείο Ιντερφαξ εκπρόσωπος της κατασκευάστριας εταιρείας Σουχόι.

Η κρατική ρωσική τηλεόραση μετέδωσε τις πρώτες εικόνες του αεροσκάφους, το οποίο αναμένεται να τεθεί στη διάθεση της ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας το 2015 ή, το αργότερο, το 2017, αντικαθιστώντας τα ΜiG-29 Fulcrum και Su-27 Flanker. «Η σημασία του εξοπλιστικού προγράμματος που οδήγησε στη σημερινή (σ.σ.: χθεσινή) ημέρα είναι τεράστια. Είναι το πρώτο καινούργιο μαχητικό αεροσκάφος που κατασκευάζεται στη Ρωσία μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, το 1991» υπενθυμίζει ο αναλυτής του Ινστιτούτου Στρατιωτικών και Πολιτικών Αναλύσεων Αλεξάντρ Χραμτσίκχιν .
Το αεροσκάφος αυτό, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Σουχόι Μιχαήλ Πογκοσιάν, έχει τη δυνατότητα να εκτελεί μεγάλες πτήσεις σε υπερηχητική ταχύτητα και να επιτίθεται ταυτόχρονα σε πολλούς στόχους. Επίσης θα είναι εξοπλισμένο με την τεχνολογία «στελθ» για χαμηλή ή μηδενική παρατηρησιμότητα από τα εχθρικά ραντάρ, ενώ το προηγμένο ραντάρ του, που θα διαθέτει πέντε κεραίες, θα είναι ικανό να αποκαλύπτει «αόρατα» αεροσκάφη σε μεγάλες αποστάσεις.
«Το ΡΑΚ-FΑ δεν είναι εξοπλισμένο με ραντάρ μιας κεραίας ενεργούς ηλεκτρονικής σάρωσης,αλλά με ένα ολοκληρωμένο σύστημα ραντάρ πολλαπλών ρόλων το οποίο θα διαθέτει συνολικά πέντε ενσωματωμένες κεραίες» τονίζει το μέλος της Επιτροπής Αμυνας της ρωσικής Δούμας Κονσταντίν Μακιένκο.
Η παρθενική πτήση του αόρατου πολεμικού αεροσκάφους αναμένεται να τονώσει το ηθικό του ρωσικού υπουργείου Αμυνας, το οποίο κατηγορήθηκε πολλάκις πως καθυστερούσε την κατασκευή ενός «υπερόπλου» εφάμιλλου του αμερικανικού F-22 Raptor το οποίο έκανε την πρώτη του πτήση το 1997. Ως το 1990 οι δύο υπερδυνάμεις, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, πήγαιναν, ουσιαστικά, χέρι-χέρι όσον αφορά την κατασκευή των μαχητικών πέμπτης γενιάς. Η ρωσική Πολεμική Αεροπορία κατασκεύασε το, εξοπλισμένο με τεχνολογία «στελθ», ΜiG 1.44, αλλά λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων το αεροσκάφος πραγματοποίησε μόνο δύο δοκιμαστικές πτήσεις και το πρόγραμμα τερματίστηκε το 2001.
Με την αμερικανική Πολεμική Αεροπορία να έχει ήδη εντάξει σε λειτουργία πάνω από 100 μαχητικά πρώτης γραμμής F-22 Raptor, το ρωσικό υπουργείο Αμυνας είχε ως σήμερα κάθε λόγο να νιώθει μειονεκτικά απέναντι στο βαρύ εξοπλιστικό πρόγραμμα των ΗΠΑ. Αλλά η νέα κατάσταση που δημιουργείται τώρα, όπως σημειώνει ο κ. Μακιένκο, « καθιστά τη Ρωσία τη μόνη χώρα, μαζί με τις ΗΠΑ,με την ικανότητα να αναπτύξει ένα τέτοιο μαχητικό πέμπτης γενιάς.Πιθανώς κάτι τέτοιο να το καταφέρει στο εγγύς μέλλον και η Κίνα».
Εκτός όμως από τις τρεις αυτές «παραδοσιακές» δυνάμεις, στον χάρτη των υπερσύγχρονων μαχητικών πέμπτης γενιάς μπαίνει και η Ινδία: δημοσιεύματα αναφέρουν ότι εδώ και λίγο καιρό στο ρωσικό εξοπλιστικό πρόγραμμα έχει μπει «σφήνα» και μια εταιρεία που εδρεύει στο Μπάγκαλορ της Ινδίας, ονόματι ΗΑL, η οποία θα συμμετέχει οικονομικά κατά 25% στο πρόγραμμα σχεδιασμού και κατασκευής των Sukhoi ΡΑΚ-FΑ. Σε αντάλλαγμα, η Πολεμική Αεροπορία της Ινδίας, που, διόλου τυχαία, είναι και ο μεγαλύτερος πελάτης της κατασκευάστριας εταιρείας Σουχόι, θα παραλάβει 250 τέτοια μαχητικά αεροσκάφη. Το ινδικό υπουργείο Αμυνας, κατόπιν, θα μετατρέψει τα μονοθεσία μαχητικά σε διθέσια, για τις ανάγκες του δικού του στρατιωτικού προγράμματος. «Αν ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης της Ινδίας παραμείνει στα ίδια επίπεδα και την επόμενη δεκαετία, δηλαδή κοντά στο 7%8%, μπορούμε να ελπίζουμε σε μεγαλύτερες παραγγελίες» κατέληξε ο κ. Μακιένκο. Αναλυτές εκφράζουν την ανησυχία ότι ο εξοπλιστικός πυρετός που διαφαίνεται να ξεκινάει στην Ασία ίσως είναι προάγγελος περαιτέρω πολεμικών δεινών για την περιοχή.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Η Κύπρος αποτελεί μια από τις τρεις κυριότερες πηγές ξένων επενδύσεων στη Ρωσία

>

Η Κύπρος, ως κέντρο παροχής τραπεζικών και οικονομικών υπηρεσιών, αποτελεί μια από τις τρεις κυριότερες πηγές ξένων επενδύσεων στη Ρωσία, είπε σήμερα ο Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού Αντώνης Πασχαλίδης. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το γεγονός ότι η Κύπρος αποτελεί την πρώτη χώρα σε ξένες επενδύσεις στο Δήμο Μόσχας, με επενδύσεις που κυμαίνονται στα 33 δισεκατομμύρια δολάρια, τόνισε ο Υπουργός και πρόσθεσε ότι οι επαφές μεταξύ Ρώσων και Κυπρίων επιχειρηματιών συνεχώς αυξάνονται και διευρύνονται σε νέους τομείς. Σε χαιρετισμό του στο Συνέδριο «Προοπτικές συνεργασίας Κύπρου – Ρωσίας στον τομέα της ενέργειας», που πραγματοποιείται στη Λάρνακα με διοργανωτές το Ευρωπαϊκό Κόμμα Κύπρου, το Κυπριακό Ινστιτούτο Μελετών και Ερευνών και το Russian Institute for Strategic Studies ο κ. Πασχαλίδης είπε ότι «η παρουσία μου σήμερα στο συνέδριο αυτό αποτελεί απτή απόδειξη της σημασίας που προσδίδει η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, και ο ίδιος ο Πρόεδρος προσωπικά, στην περαιτέρω διεύρυνση και εμβάθυνση των ήδη πολύ καλών σχέσεων μεταξύ Κύπρου – Ρωσίας σε όλους ανεξαίρετα τους τομείς».

Η Κυπριακή Δημοκρατία, είπε, «θεωρεί στρατηγικού χαρακτήρα τις σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και της Ρωσίας, οι οποίες επιβάλλεται να αναβαθμιστούν ακόμη περισσότερο, αφού η Ρωσία αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα για την ασφάλεια στην Ευρώπη, αλλά και ένα σημαντικό εμπορικό – οικονομικό εταίρο».
Αναφερόμενος στην ενεργειακή πολιτική της Κύπρου είπε ότι αυτή είναι πλήρως εναρμονισμένη με αυτή της Ευρωπαϊκής Ενωσης, και το πεδίο της ενέργειας βρίσκεται στο πυρήνα του νέου μοντέλου βιώσιμης ανάπτυξης.
«Η Κύπρος είναι μια χώρα με αξιόλογο δυναμικό όσον αφορά τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, οι οποίες περιλαμβάνουν την ηλιακή και αιολική ενέργεια, τη βιομάζα αλλά και τη γεωθερμία, ανέφερε ο Υπουργός Εμπορίου και πρόσθεσε ότι η συνεισφορά των ΑΠΕ στο ενεργειακό ισοζύγιο της Κύπρου ανήλθε στο 4.5% το 2008.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδεται στην αιολική ενέργεια, είπε, αλλά παράλληλα λαμβάνεται μέριμνα ώστε να διασφαλιστεί ότι και άλλες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα αναπτυχθούν, όπου και όποτε αυτές αποτελέσουν μία οικονομικά βιώσιμη εναλλακτική λύση.
Ανέφερε ακόμα ότι στην Κύπρο, τα μεγάλα αιολικά συστήματα θα συνεισφέρουν αρχικά το μεγαλύτερο ποσοστό ηλεκτρικής ενέργειας από όλες τις άλλες τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, επειδή είναι μια τεχνολογικά ώριμη, φιλική προς το περιβάλλον και οικονομικά ανταγωνιστική ενεργειακή επιλογή, η οποία τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται διεθνώς με ταχείς ρυθμούς.
«Στο παρόν στάδιο έχουν ξεκινήσει οι εργασίες κατασκευής του πρώτου αιολικού πάρκου της Κύπρου δυναμικότητας 82MW, ενώ τον Ιανουάριο του 2010 υπογράφηκε και η σύμβαση επιδότησης για τη δημιουργία δεύτερου αιολικού πάρκου δυναμικότητας 31.5MW», σημείωσε παράλληλα ο κ. Πασχαλίδης.
Αναφορικά με την ηλιακή ενέργεια, είπε ότι «η τεχνολογία των ενεργητικών ηλιακών συστημάτων για παραγωγή ζεστού νερού έχει ευρεία εμπορική εφαρμογή στην Κύπρο, καθώς 92% των νοικοκυριών και 53% των ξενοδοχειακών μονάδων διαθέτουν ηλιακά συστήματα θέρμανσης νερού, γεγονός που σύμφωνα με σχετική μελέτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης καθιστά την Κύπρο πρωτοπόρο στον τομέα των θερμικών εφαρμογών ηλιακής ενέργειας, με σχεδόν 1m² εγκατεστημένη επιφάνεια συλλέκτη ανά κάτοικο».
Εως τα τέλη του 2009, βρίσκονταν εγκατεστημένα στην Κύπρο φωτοβολταϊκά συστήματα συνολικής ισχύος πέραν των 3MW ανέφερε και συμπλήρωσε ότι υπάρχουν και 8 εγκαταστάσεις αξιοποίησης βιομάζας συνολικής εγκατεστημένης ισχύς 4,4MW.
Για το 2010, η Ευρωπαϊκή Ενωση, είπε ο Υπουργός έχει θέσει ποσοστό 5,75% ως ενδεικτικό στόχο αντικατάστασης των συμβατικών καυσίμων με βιοκαύσιμα, ενώ για το 2020 καθορίστηκε ως υποχρεωτικός στόχος το ποσοστό του 10% των καυσίμων για μεταφορές να προέρχεται από ΑΠΕ.
Σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα παραγωγής βιοκαυσίμων υπάρχει ήδη υποδομή στην Κύπρο για παραγωγή περίπου 7.600ΜΤ το χρόνο από εισαγόμενες πρώτες ύλες, που αντιστοιχεί περίπου στο 1% της συνολικής κατανάλωσης συμβατικών καυσίμων κίνησης, σημείωσε παράλληλα ο Υπουργός και πρόσθεσε ότι «υπάρχουν μικροί ανεξάρτητοι παραγωγοί, οι οποίοι χρησιμοποιούν εγχώριες πρώτες ύλες για ιδίαν χρήση».
Αναφερόμενος στη στρατηγική του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού στην αγορά των πετρελαιοειδών, ο αρμόδιος Υπουργός είπε ότι αυτή «προβλέπει διαρκή εκσυγχρονισμό της λειτουργίας της αγοράς, ενίσχυση του ανταγωνισμού, επέκταση και εντατικοποίηση των ελέγχων για να συγκρατηθούν οι τιμές του πετρελαίου και των παραγώγων του στα χαμηλότερα δυνατά επίπεδα».
«Ενας από τους κυριότερους άξονες προτεραιοτήτων της Υπηρεσίας Ενέργειας, είναι και η δημιουργία των κατάλληλων υποδομών για την ασφαλή και αδιάλειπτη ενεργειακή τροφοδοσία της χώρας, καθώς και τη διαφοροποίηση του ενεργειακού ισοζυγίου», τόνισε ο κ. Πασχαλίδης και είπε ότι αυτή γίνεται με γνώμονα τις συμβατικές υποχρεώσεις της Κύπρου προς την Ευρωπαϊκή Ενωση, για διατήρηση ενεργειακών αποθεμάτων ασφαλείας για 90 ημέρες από την 1η Ιανουαρίου 2008 και ύστερα από την απόφαση της κυπριακής Κυβέρνησης για απομάκρυνση του τερματικού εισαγωγής και αποθήκευσης πετρελαιοειδών στη Λάρνακα για περιβαλλοντικούς λόγους, έχει δρομολογηθεί η δημιουργία Ενεργειακού Κέντρου στην περιοχή του Βασιλικού.
Σημείωσε, παράλληλα, ότι «η ενεργειακή υποδομή που θα δημιουργηθεί στο Βασιλικό θα ενισχύσει την ανάπτυξη μιας ανταγωνιστικής αγοράς στον τομέα της εμπορίας πετρελαιοειδών και θα έχει θετική συμβολή στην προστασία του περιβάλλοντος και στον έλεγχο της ποιότητας των καυσίμων».
Καταλήγοντας, ο Υπουργός ανάφερε ακόμα ότι μεταξύ 15 Φεβρουαρίου 2007 και 16 Αυγούστου 2007 διεξάχθηκε ο πρώτος γύρος αδειοδοτήσεων για τη χορήγηση, σε πρώτο στάδιο, άδειας έρευνας υδρογονανθράκων σε 11 από τα 13 ερευνητικά τεμάχια εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κύπρου.

ikypros

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Προβοκάτσια βλέπει ο Πάγκαλος στον εμπρησμό της συναγωγής

>

Σαφείς υπαινιγμούς ότι πρόκειται για προβοκάτσια ο διπλός εμπρησμός της εβραϊκής συναγωγής στα Χανιά έκανε χθες στη Βουλή ο Θόδωρος Πάγκαλος. Την ίδια στιγμή, άφησε να εννοηθεί ότι προκαλεί σοβαρά ερωτήματα η δημοσίευση άρθρου στην αμερικάνικη εφημερίδα «Wall Street Journal» όπου, με αφορμή το συγκεκριμένο γεγονός, καταγγέλλεται η χώρα μας για υποτιθέμενο αντισημιτισμό. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του προέδρου του ΛΑΟΣ, εμφανίστηκε να αποδέχεται το συμπέρασμα του Γιώργου Καρατζαφέρη ο οποίος επέστησε την προσοχή στην κυβέρνηση λέγοντας ότι ενδεχομένως «κάποιες υπηρεσίες θέλουν να δημιουργήσουν τριγμούς στις σχέσεις Ελλάδας- Ισραήλ και να μη θέλουν μια άλλη δίοδο προσέγγισης των δύο χωρών ιδιαίτερα τώρα που υπάρχει μια διαφοροποίηση και στο τρίγωνο Άγκυρας- Ουάσιγκτον- Ιερουσαλήμ».

 «Θα συμφωνήσω απόλυτα με το συμπέρασμα του προέδρου του ΛΑΟΣ αλλά δεν έχω την ελευθερία του λόγου που αυτός έχει γιατί είμαι σ΄ αυτά τα έδρανα, τα οποία είναι ένας είδος δέσμευσης και δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Θ. Πάγκαλος.
Ο ίδιος μάλιστα έσπευσε να σημειώσει με νόημα πως του δημιουργούνται «εύλογα ερωτηματικά» για το δημοσίευμα της «Wall Street Journal»- που τη χαρακτήρισε «εφημερίδα του τραπεζικού συστήματος των ΗΠΑ»- και ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο «που σε στιγμές δεινής πάλης η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να εξασφαλίσει καλύτερους όρους δανεισμού». Οι συλληφθέντες. Σε ό,τι αφορά το ποινικό μέρος των εμπρησμών, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αποκάλυψε ότι ο ένας από τους συλληφθέντες, οι οποίοι ομολόγησαν τις πράξεις τους, είναι Ελληνοαμερικανός, γεννημένος στο Αϊντάχο, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου του 2009 και είναι υιός υπουργού Οικονομικών της πολιτείας του Αϊντάχο. Πάντως κατά τον κ. Θ. Πάγκαλο τόσο ο Ελληνοαμερικανός όσο και οι άλλοι που παραδέχθηκαν τη συμμετοχή τους στους εμπρησμούς- «ένας Έλληνας περιθωριακός και δύο Βρετανοί υπήκοοι»- είναι κατάδηλο πως διακατέχονται από αντισημιτικά και ρατσιστικά αισθήματα.

ΤΑ ΝΕΑ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

>Για μεθοδεύσεις κατηγορούν το Ισραήλ, ΜΚΟ, ξένοι ανταποκριτές, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων

>

Για καταπάτηση των κανονισμών του διεθνούς δικαίου αλλά και των βασικών αρχών της ελευθερίας του τύπου, του δικαιώματος της δημόσιας έκφρασης θέσεων και απόψεων, καθώς και για προσπάθεια απομάκρυνσης ξένων παρατηρητών, κατηγορούν το Ισραήλ ξένες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που δραστηριοπούνται στην περιοχή καθώς...και η Ένωση Ξένων Ανταποκριτών και το παρατήριο για τα δικαιώματα των πολιτών.Ένα χρόνο μετά τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας, ένας άλλος πόλεμος, διαφορετικός, που αφορά την πληροφόρηση, την επικοινωνία και την παρατήρηση των όσων λαμβάνουν χώρα στην περιοχή βρίσκεται σε εξέλιξη.

Πιο συγκεκριμένα η κυβέρνηση του Ισραήλ έχει ξεκινήσει σύμφωνα με καταγγελίες των παραπάνω οργανώσεων να εφαρμόζει στην πράξη μια τακτική που ως στόχο, φέρεται να έχει :
1) Τον περιορισμό του αριθμού των ξένων υπηκόων που εργάζονται σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (Μ.Κ.Ο.), οι οποίες δραστηριοποποιούνται στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.
2) Το ξεκαθάρισμα στις τάξεις των ξένων δημοσιογράφων που καλύπτουν τα τεκταινόμενα διαμένοντας στα παλαιστινιακά εδάφη.
3) Τον έλεγχο και περιορισμό του φαινομένου των εκδηλώσεων υποστήριξης των αιτημάτων των παλαιστινίων από, ξένους και ισραηλινούς υπηκόους.

Οι ΜΚΟ στο Ισραήλ
Ήδη από τον Ιούλιο του 2009 το Ισραήλ έβαλε τα πρώτα εμπόδια. Οι ξένοι υπήκοοι που στελέχωναν τις ΜΚΟ αντιμετώπισαν νέα γραφειοκρατικά δεδομένα.
Όταν επισκέφθηκαν την αρμόδια αρχή – διεθνής σχέσεις του υπουργείου Κοινωνικών Υποθέσεων για να προμηθευτούν τη συστατική επιστολή και κατόπιν να μεταβούν στο υπουργείο των Εσωτερικών – από όπου θα έπαιρναν τη Θεώρηση Εργασίας, έμαθαν ότι τα πράγματα άλλαξαν. Θα πέρναγαν από μια ειδική επιτροπή η οποία που θα αποφάσιζε για το εάν και κατά πόσο τη δικαιούνται τη working Visa.
Επίσης γνωστοποιήθηκε στις Μ.Κ. Οργανώσεις ότι επειδή δραστηριοποιούνται στα παλαιστινιακά κατεχόμενα εδάφη θα έπρεπε να έρθουν σε επαφή και με το υπουργείο ʼμυνας του Ισραήλ, αφού είναι η αρμόδια αρχή για τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας.
Οι οργανώσεις κάνουν λόγο για καταστρατήγηση των κανονισμών στους οποίους υπάγονται οι ΜΚΟ και ισχύουν από το 1967 και για μεθόδευση από το υπουργείο Εσωτερικών του Ισραήλ που σταμάτησε τη χορήγηση Θεώρησης Εργασίας στους εν λόγο οργανισμούς.
Ήδη από το καθεστώς αυτό έχουν πληγεί οι οργανώσεις Oxfam, Save the Children, Doctors Without Borders, Terre Des Hommes, Handicap International and Religious Society of Friends (a Quaker Organization).
Συνολικά 140-150 οργανώσεις δραστηριοπποιούνται στα παλαιστινιακά και σύμφωνα με το Ισραήλ, οι μόνες που δεν υπάγονται στο νέο καθεστώς είναι όσες είχαν παρουσία στην περιοχή πριν από το 1967 – οπότε και ίσχυε ο Ιορδανικός νόμος που το Ισραήλ είναι υποχρεωμένο να εφαρμόζει στα κατεχόμενα εδάφη.
Όσοι εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται λαμβάνουν προσωρινά – και μέχρι να καταλήξουν οι αρμόδιες επιτροπές για το καθεστώς τους – τρίμηνη τουριστική Θεώρηση Εισόδου στη χώρα με μια χειρόγραφη επισήμανση πως μπορούν εργάζονται στα παλαιστινιακά εδάφη.
Σύμφωνα με τη δημοσιογράφο της ισραηλινής εφημερίδας Χάαρετζ Αμίρα Χάας αλλά και στελεχών διαφορετικών ΜΚΟ, το Ισραήλ επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα αναφορικά με το καθεστώς των Ανατολικών Ιεροσολύμων.
Τα Ανατολικά Ιεροσόλυμα εντάσσονται από τους διεθνείς οργανισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Εάν το Ισραήλ επιμείνει στην άρνηση θεώρησης εργασίας σε όσες οργανώσεις επιχειρούν εκεί, τότε θα υποχρεωθούν να μετακομίσουν τα γραφεία τους σε παλαιστινιακές πόλεις της Δυτικής Όχθης αφήνοντας έτσι το πεδίο καθαρό για τα όποια μελλοντικά σχέδια του Ισραήλ στα Ανατολικά Ιεροσόλυμα.
Εκτιμάται πως, ένας επιπλέον στόχος είναι ο έλεγχος του κινήματος έμεσης ή άμεσης υποστήριξης των παλαιστινίων από ένα άτυπο κίνημα ξένων υπηκόων που σπέυδουν στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα.
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα μέλος ΜΚΟ δήλωσε στη Χάαρετζ ότι, αντίστοιχες απαγορεύσεις και μεθοδεύσεις απέναντι σε ΜΚΟ επιχειρήθηκαν – σε παγκόσμιο επίπεδο – μόνο από τις αρχές της Βιρμανίας.
Χαρακτήρισαν επίσης. Απαράδεκτες τις νέες μεθοδεύσεις από το Ισραήλ αφού, οι ΜΚΟ υπάγονται στον κώδικα δεοντολογίας και τους ηθικούς κανόνες που διέπουν τον Ερυθρό Σταυρό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Ισραήλ έχει αρνηθεί επανελημένως Θεώρηση Εργασίας ή ακόμα και την είσοδο στη χώρα ευρωπαίων και αμερικανών υπηκόων, οι οποίοι δήλωσαν στις αρχές ότι θα εργαστούν στα παλαιστινιακά εδάφη. Καμία αντίστοιχη άρνηση ή απαγόρευση δεν υπήρξε για όσους από τις ίδιες χώρες δήλωσαν ότι θα εργαστούν στο Ισραήλ ή στους οικισμούς εποίκων στα κατεχόμενα εδάφη. Παρόμοιες με τις παραπάνω συνθήκες αντιμετωπίζουν και οι ξένοι ανταποκριτές τα τελευταία τρια χρόνια. Το υπουργείο των εσωτερικών εφαρμόζει ένα νόμο για τους ξένους εργαζόμενους στη χώρα, ο οποίος ορίζει ως μέγιστο όριο παραμονής τα πέντε έτη.
Ο νόμος αυτός αρχικά εφαρμόστηκε για τις κατηγορίες των ξένων εργατών και οικιακών βοηθών που έρχονταν από χώρες όπως η Σρι Λάνκα, το Μπαγκλαντές, Ταυλάνδη κ.α.
Στην πορεία όμως περιέλαβε και τους ξένους ανταποκριτές και εφόσον, κάποια εταιρεία ξένων Μ.Μ.Ε επιθυμεί να διατηρήσει τους δημοσιογράφους της ή εικονολήπτες ή φωτογράφους στην περιοχή για μεγαλύτερο διάστημα τότε, η υπόθεση παραπέμπεται σε μια αντίστοιχη επιτροπή.
Από τη στιγμή της αίτησης για ανανέωση της Θεώρησης Εργασίας μέχρι και την όποια απάντηση μπορεί να περάσουν μέχρι και έξι μήνες.

Απέλαση Ξένου Δημοσιογράφου
Στις 20 Ιανουαρίου ένας αμερικανός υπήκοος, δημοσιογράφος για το παλαιστινιακό πρακτορείο ειδήσεων Μααν, απελάθηκε από το Ισραήλ.
Κρατήθηκε για οχτώ ημέρες στο αεροδρόμιο Μπέν Γκουριόν και του αρνήθηκαν της είσοδο στη χώρα διότι όπως τον ενημέρωσαν οι αρχές ασφαλείας του αεροδρομίου θα έπρεπε να απαντήσει σε μια σειρά από ερωτήσεις.
Όταν ολοκληρώθηκε η ανάκριση ενημέρωσαν τον ίδιο και το δικηγόρο του ότι, η είσοδός του απαγορεύεται επειδή απέτυχε να δώσει ικανοποιητικές απαντήσεις σε θέματα ασφάλειας.
Ο Τζάρετ Μάλσιν, εργαζόταν αρκετό καιρό στο πρακτορείο ειδήσεων Μααν ως αρχισυντάκτης του αγγλόφωνου δελτίου.
Το αρμόδιο γραφείο του υπουργείου των εσωτερικών του Ισραήλ στο αεροδρόμιο Μπέν Γκουριόν, σε ανακοίνωση που εξέδωσε τονίζει ότι, η άρνηση εισόδου δεν σχετίζεται με το μέσο για το οποίο εργαζόταν.
Ωστόσο μετά από οχτώ ημέρες παραμονής του στο αεροδρόμιο υπό κράτηση, κι ενώ ο ίδιος επικοινώνησε με δικηγόρο από τον οποίο ζήτησε να προσφύγει στη δικαιοσύνη για να του επιτραπεί η είσοδος στη χώρα, ξαφνικά όλα άλλαξαν.
Ως ημερομηνία διαξαγωγής του δικαστηρίου είχε οριστεί η 20η Ιανουαρίου. Όταν ο δικηγόρος του ζήτησε από τις αρχές του αεροδρομίου να τον μεταφέρουν στο δικαστήριο, εκείνοι ενημέρωσαν ότι έφυγε οικειοθελώς από τη χώρα.
Παρουσίασαν μάλιστα κι ένα χαρτί που υπέγραφε ο κ.Μάλσιν παραιτούμενος από το δικαίωμά του για προσφυγή στο δικαστήριο.
Μέχρι και την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν ήταν ξεκάθαρο τι μεσολάβησε κι άλλαξε γνώμη και στάση ο αμερικανός συνάδελφος.
Η επικοινωνία μαζί του δεν ήταν εφικτή αφού πετούσε προς Νέα Υόρκη.
Μια σειρά από λεπτομέρειες όμως εγείρουν πολλά ερωτήματα.
Το χαρτί παραίτησής του από τη δικαστική προσφυγή, υπεγράφη απουσία του δικηγόρου του.
Ο δικηγόρος κάνει λόγο για άσκηση ψυχολογικής πίεσης από τους ανακριτές του Μάλσιν από τον οποίο και φέρεται να απέσπασαν την υπογραφή του.
Ανακοίνωση για το θέμα εξέδωσε η Ένωση Ξένων Ανταποκριτών στο Ισραήλ εκφράζοντας την ανησυχία της για το συμβάν το οποίο χαρακτήρισε σαφή παραβίαση της ελευθερίας του τύπου.
Η οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα σχολιάζοντας το θέμα επέκριναν τις αρχές ασφαλείας του Ισραήλ και χαρακτήρισαν «ύποπτες τις συνθήκες απέλασης του αμερικανού αρχισυντάκτη του παρκτορείου Μάαν», ενώ γνωστοποίησε πως το υπουργείο εσωτερικών αρνήθηκε να δώσει στοιχεία για την υπόθεση στο δικηγόρο της οργάνωσης που τηλεφώνησε από το Παρίσι.

Εκατοντάδες συλλήψεις διαδηλωτών τους τελευταίους μήνες
Στο μέτωπο των διαδηλώσεων σε περιοχές όπως η Ανατολική Ιερουσαλήμ ή τα χωριά Μπιλίν και Νιλίν – όπου έχει χτιστεί το διαχωριστικό τείχος του Ισραήλ, οι κατηγορίες προέρχονται από ντόπιες οργανώσεις.
Το δίκτυο για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ισραήλ, κατηγορεί τις αρχές ασφαλείας για «καμπάνια συλλήψεων» που βρίσκεται σε εξέλιξη τους τελευταίους μήνες.
Στις διαδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα κάθε Παρασκεύη από το 2005 στο διαχωριστικό τείχος που διασχίζει τα κατεχόμενα εδάφη στη Δυτική Όχθη, οι αρχές ασφαλείας χρησιμοποιούν μέχρι και πραγματικά πυρά εναντίον των συμμετεχόντων.
Σε αυτές λαμβάνουν μέρος παλαιστίνιοι, ισραηλινοί και ξένοι πολίτες από κοινού.
Η οργάνωση τονίζει πως μέσα στους τελευταίους μήνες έχουν συλληφθεί και κρατηθεί χωρίς δίκη – μέχρι και τέσσερις μήνες – σχεδόν στο σύνολο τους οι διοργανωτές των συγκεντρώσεων αυτών.
Όταν δικάστηκαν, το δικαστήριο τους αθώωσε σχεδόν στην πλειοψηφία τους.
Την προηγούμενη Παρασκεύη, μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την πολιτική κατασχέσεων των περιουσιών παλαιστίνιων στα Ανατολικά Ιεροσόλυμα από το Ισραήλ κατέληξε στη σύλληψη δεκάδων διαδηλωτών ανάμεσά τους και του Χαγκάι Ελάντ, επικεφαλής της Οργάνωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη χώρα.
Απελευθερώθηκαν 36 ώρες αργότερα με απόφαση δικαστηρίου που έκρινε παράνομη τη συγκέντρωση και υπερβολικές τις συλλήψεις.
Εξερχόμενος του δικαστηρίου ο κ.Ελάντ τόνισε πως «οι συλλήψεις εντάσσονται στο πλαίσιο της δραματικής προσπάθειας που καταβάλλουν οι αρχές για να αποσιωπήσουν τις διαφωνίες με τις πολιτικές που εφαρμόζονται».
Ο εκπρόσωπος τύπου της αστυνομίας του Ισραήλ Μίκι Ρόζενφελντ, απαντώντας σημείωσε πως «δεν υπάρχει καμιά προσπάθεια αποσιώπησης σε εξέλιξη. Απλά οι διαδηλωτές θα πρέπει να συνεργάζονται με τις αστυνομικές αρχές».
Στο Νιλίν και το Μπιλίν όπου οι διαδηλώσεις εξακολουθούν, έξι πολίτες έχουν χάσει τη ζωή τους από πραγματικά πυρά και εκατοντάδες άλλοι έχουν τραυματιστεί.
Ο δάσκαλος του χωριού Μπιλίν Αμντάλα Αμπού Ραχμί – του οποίου το σπίτι, στέκει 100 μέτρα από το τείχος και δέχεται κάθε Παρασκεύη εκατοντάδες δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου – λάμψης και σφαίρες κάθε τύπου, κρατούσε τα απομεινάρια στην αυλή του για να τα επιδεικνύει στους επισκέπτες του.
Δυο εξ αυτών ήταν – ένα χρόνο πριν – οι βραβευμένοι με το Νόμπελ Ειρήνης, Τζίμι Κάρτερ και Ντέσμοντ Τούτου.
Ένα μήνα πριν, ισραηλινοί στρατιώτες συνέλλαβαν το δάσκαλο κι αφού τον κράτησαν για εβδομάδες ανακρινόμενο, τον οδήγησαν στο δικαστήριο.
Η κατηγορία ήταν υποκίνηση διαδηλώσεων και κατοχή πυρομαχικών. Σαν πυρομαχικά παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο τα απομεινάρια των πυρομαχικών (κάλυκες, κάνιστρα κ.α.) που είχε χρησιμοποιήσει ο ισραηλινός στρατός εναντίον της οικίας του.
Μέχρι στιγμής δεν εκδοθεί απόφαση. Ωστόσο ο δικηγόρος του παλαιστίνιου δασκάλου, εξέφρασε στο δικαστήριο τον προβληματισμό του γιατί όπως ανέφερε «ίσως στο μέλλον ο στρατός, να ζητήσει από τον κατηγορούμενο πελάτη του, να πληρώνει για τα πυρομαχικά με τα οποία τον πυροβολούν κι εφόσον δεν το πράξει να βρεθεί και πάλι κατηγορούμενος».


Ιερουσαλήμ 21/01/2010
Πηγές: Ha’aretz,Reporters Without Borders,International Federation of Journalist’s,Association for Civil Rights in Israel.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized